Djinguereber Mosque, Saharyjski meczet w Timbuktu, Mali.
Meczet Djinguereber to meczet sudańsko-sahelski w Timbuktu w Mali, zbudowany głównie z ziemi z włóknami, słomą i drewnem. Jego zwężająca się, zaokrąglona wieża jest nabita wystającymi drewnianymi belkami (toronami), a blankowany parapet z zaokrąglonymi blankami wieńczy mury. Wnętrze obejmuje trzy dziedzińce, dwa minarety i dwadzieścia pięć rzędów filarów ustawionych wschód-zachód, dając miejsce dla 2000 wiernych.
Założenie meczetu przypisuje się Mansie Musie w 1325 roku, a budowę datuje się na 1327. Projekt tradycyjnie przypisuje się andaluzyjskiemu uczonemu Abu Ishakowi al-Sahiliemu, który miał otrzymać 12 000 mithkali złotego pyłu, lecz nowsze analizy odrzucają tę wersję i wywodzą styl z architektury saharyjskiej i zachodnioafrykańskiej. Kadi Aqib ibn Mahmud odnowił meczet od 1570 roku za Askii Dawuda.
Nazwa pochodzi z języka koyra chiini: jiŋgar-ey beer, „wielki meczet”. To jeden z trzech meczetów wspólnoty uczonych zwanej Uniwersytetem w Timbuktu; obchodzi się tu nadal Mawlid, a podczas obchodów w 2010 r. w wyniku ścisku zginęło około 26 osób.
Gliniana konstrukcja wymaga regularnej konserwacji przez społeczność lokalną, z nowymi warstwami błota nakładanymi corocznie w celu ochrony przed erozją piasków i uszkodzeniami deszczowymi. Odwiedzający powinni spodziewać się, że prace konserwacyjne mogą być widoczne podczas ich wizyty.
Budynek włącza elementy architektoniczne z różnych regionów, z minaretami w kształcie piramidy i wystającymi drewnianymi belkami, które służą jako stałe podpory strukturalne. Te drewniane elementy są integralną częścią oryginalnego projektu, a nie dodawane czasowo.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 734 współtwórców z całego świata.