Sydon

Sydon rozciąga się wzdłuż zatoki w południowym Libanie, około czterdziestu kilometrów od Bejrutu, z dwoma naturalnymi portami i szerokimi nadmorskimi drogami. Stare miasto leży za linią brzegową, gdzie wapienne budynki, ruiny krzyżowców i osmańskie karawanseraje ciasno wypełniają wąskie uliczki.

Osada powstała w trzecim tysiącleciu przed Chrystusem jako fenicki punkt handlowy i rozwinęła się w ważne centrum produkcji purpury i wyrobów szklanych. Później była kolejno rządzona przez Asyryjczyków, Persów, Greków i krzyżowców, z których każdy zostawił architektoniczne ślady.

Nazwa pochodzi od fenickiego słowa oznaczającego rybołówstwo, a rybacy nadal pracują w starym porcie w swoich malowanych drewnianych łodziach. Suki wokół Khan el-Franj przyciągają mieszkańców kupujących świeże owoce, przyprawy i ręcznie robione mydło.

Centrum łatwo zwiedzić pieszo, spacer z portu przez suki do Zamku Morskiego zajmuje mniej więcej dwadzieścia minut. Poranki i późne popołudnia przynoszą chłodniejsze temperatury i mniej tłumów na wąskich uliczkach.

Pod miastem znajduje się kilka podziemnych tuneli niegdyś służących do obrony i handlu, dziś częściowo dostępnych dla zwiedzających. Miejscami te przejścia biegną bezpośrednio pod zamieszkałymi domami i łączą stare cysterny ze sobą.