Hallasan National Park, Park narodowy w Jeju, Korea Południowa
Park Narodowy Hallasan obejmuje tarczę wulkaniczną zbudowaną głównie z bazaltu, wznoszącą się 1 950 m nad poziomem morza, najwyższy punkt Korei Południowej, w parku o powierzchni 153,112 km2 na wyspie Jeju. Zbocza wznoszą się łagodnie ze wschodu na zachód, ale na południu są strome, a na szczycie leży jezioro kraterowe Baekrokdam. Park zamieszkuje 1 800 gatunków roślin, w tym 400 roślin okazowych i 50 roślin specjalnych.
Teren otrzymał status parku narodowego w 1970 roku w celu ochrony naturalnej różnorodności wyspy. Później otrzymał uznanie światowego dziedzictwa UNESCO w 2007 roku w ramach wulkanicznego krajobrazu Jeju.
Nazwa Hallasan łączy koreańskie słowa „ciągnąć” (hallak) i „góra” (san), według legendy o szczycie ściągniętym z nieba. Jezioro kraterowe na szczycie nazywa się Baekrokdam, „jezioro białego jelenia”. Parkiem zarządza Specjalna Autonomiczna Prowincja Jeju, a nie koreańska służba parków narodowych.
Park jest dostępny pieszo z kilkoma oznakowanymi szlakami różnego poziomu trudności, od krótkich wycieczek jednodniowych do dłuższych tras trwających kilka godzin. Odwiedzający powinni zabrać ubrania odporne na warunki pogodowe i solidne obuwie, ponieważ warunki na wyższych wysokościach są chłodniejsze i mogą się szybko zmieniać.
Hallasan to jedyny z 22 parków narodowych Korei Południowej, którym nie zarządza Koreańska Służba Parków Narodowych, lecz specjalna prowincja autonomiczna Jeju. Instytut Badawczy Hallasan przy biurze zarządu parku otwarto 15 stycznia 2001 r., a w 2003 r. dodano laboratorium badawcze.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 304 współtwórców z całego świata.