Tejikarao Shrine, Sanktuarium shintō w Gifu, prefektura Gifu, Japonia

Świątynia Tejikarao to świątynia shinto w Gifu, w prefekturze Gifu, do której prowadzi wysoka kamienna brama torii z dwoma cylindrycznymi filarami i prostym nadprożem. Po jej prawej stronie stoi kamienny słup z napisem 手力雄神社, a drewniany budynek świątyni z zakrzywionym ciemnym dachem i skrzynką na ofiary ciągnie się wzdłuż brukowanej drogi. Obecne budynki, odbudowane w 2008 roku, reprezentują styl nagare-zukuri.

Według tradycji sanktuarium Tejikarao-jinja zostało założone w 860 roku, gdy przeniesiono tu bóstwo z dworu cesarskiego; pierwotnym kami miał być Amenotejikarao z sanktuarium Ise. W średniowieczu położenie przy brodzie na rzece Kiso czyniło je wielokrotnym celem wojsk Ody Nobunagi, a w 1600 roku teren spłonął podczas bitwy pod Sekigaharą, pozostawiając jedynie torii kilkaset metrów dalej. Główna sala została odbudowana w 1616 i ponownie w 1885 roku, zmieniając styl z nagare-zukuri na shinmei-zukuri.

Wiosenne święto sanktuarium, Święto Ognia Tejikara, ma ponad 300 lat i jest ważnym niematerialnym dobrem kultury ludowej prefektury Gifu. Mężczyźni obnoszą po terenie mikoshi wypełnione prochem i fajerwerkami, wśród iskier. Do 1959 roku obrzęd był częścią jesiennego święta; letnia wersja odbywa się nad rzeką Nagara w drugą niedzielę sierpnia.

Świątynia jest łatwo dostępna pieszo i zapewnia spokojne miejsce do spędzenia czasu z minimalnymi tłumami poza dniami festiwali. Odwiedzający powinni ubierać się z szacunkiem i obserwować proste gesty, takie jak ukłon przy wejściu.

Świątynia bywa mylona z położoną niedaleko świątynią Naka Tejikarao w Kakamigaharze, a obie proszą odwiedzających, by ich nie mylić. Bóstwo w Gifu wywodzi się od kami świątyni Ise, wydzielonego w 860 roku, natomiast bóstwo w Kakamigaharze pozostaje pod silnym wpływem świątyni Togakushi.