Udo Jingū, Chram shinto w Nichinan, Japonia
Główna sala Udo Jingū stoi w morskiej jaskini o wymiarach 38 m wschód-zachód, 29 m północ-południe i 8,5 m wysokości, do której prowadzą kamienne stopnie schodzące po klifie. Malowany na czerwono drewniany budynek ma zielony metalowy dach ze złotymi ozdobami na kalenicy, dwa rzędy okien z zasłonami, werandę z czerwoną balustradą i białe reliefy smoków i ptaków na belkach.
Tradycja sanktuarium umieszcza pierwszy kult sześciu bóstw za panowania cesarza Sujina, a budowę sali w grocie za cesarzowej Suiko. W 782 roku mnich tendai Kokibo Kaiku odbudował salę i założył świątynię betto Nio Kokokuji. Obecną salę odbudował w 1711 roku Ito Sukezane z Obi, a w 1997 roku ją odnowiono.
Odwiedzający wrzucają do kwadratowego otworu na szczycie Kameishi, skały w kształcie żółwia związanej z Toyotamahime, nieglazurowane gliniane kule zwane undama, wyrabiane od 1954 roku przez uczniów szkoły podstawowej w Udo. Mężczyźni rzucają lewą ręką, kobiety prawą; dawniej wrzucano monety, aż dzieci spuszczano po klifie, by je pozbierały.
Miejsce najlepiej dociera się samochodem z Miyazaki City lub autobusem ze stacji Miyazaki. Noś solidne buty, ponieważ schody i nierówne ścieżki prowadzą do świątyni.
Za hondenem dwa wybrzuszenia w kształcie piersi, Ochichi Iwa, uchodzą za miejsce, w którym Toyotamae karmiła syna; sącząca się tam woda, Ochichi Mizu, była gotowana na cukierki jako namiastka mleka. Przy wejściu skała Kameishi ma kwadratowe zagłębienie: mężczyźni rzucają do niego gliniane kule lewą ręką, kobiety prawą, a kula, która tam wpadnie, ma spełniać życzenie. Kule, wyrabiane od 1954 roku przez uczniów szkoły podstawowej w Udo, zastąpiły monety, po które dzieci schodziły niegdyś po klifie.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 93 442 współtwórców z całego świata.
