Hakuto Shrine, Sanktuarium shintō w Japonii

Świątynia Hakuto to sanktuarium shinto w Tottori, którego budynek kultowy ma stromy dach dwuspadowy w ciemnym rudobrązowym kolorze, wysunięty nad wejście, obramowany jaśniejszymi deskami i zwieńczony pionową ozdobą. Pod szczytem wisi pozłacana tablica z znakami 白兎神社, a przez front biegnie gruby skręcony sznur ze słomy z białymi paskami papieru i fioletową tkaniną. U podstawy stoi ciemna drewniana skrzynka na ofiary z napisem 賽銭, a u podnóża porośniętego trawą zbocza wznosi się duża kamienna brama torii z centralnymi schodami.

Data założenia jest nieznana; świątynia nosiła dawniej nazwy Usagi-no-miya, Ōusagi Daimyōjin i Hakuto Daimyōjin. Po zniszczeniu w walkach bóstwo przeniesiono do świątyni Matsugami na górze 10 km na południe, a Kamei Korenaga, pan zamku Kano, odbudował ją w erze Keichō (1596–1615). Obecny honden pochodzi z ery Meiji.

Świątynia nosi imię zająca z Inaby z Kojiki, któremu tutaj zdjęto skórę i którego uzdrowiono. Ponieważ zając doprowadził do małżeństwa Ōkuninushiego z księżniczką Yakami, ludzie przychodzą prosić o konkretnego partnera lub bliższą przyjaźń. W 2010 r. uznano ją za Sanktuarium Zakochanych, a przy wejściu stoją rzeźby z piasku przedstawiające mit, odnawiane w 2011 i 2023 r.

Wejście prowadzi od kamiennego torii u podnóża trawiastego zbocza środkowymi kamiennymi schodami do sanktuarium. Na terenie znajduje się staw Mitaraiike, którego poziom nigdy nie wzrasta ani nie opada, oraz piaskowa rzeźba przy wejściu przedstawiająca białego królika z Inaby, odnowiona w 2011 i 2023 roku. Sanktuarium wychodzi na Morze Japońskie po drugiej stronie drogi nr 9, a przed wybrzeżem leży plaża Hakuto i wyspa Oki.

Drzewa sanktuarium zostały w 1937 roku uznane za Pomnik Przyrody. Podstawa głównego pawilonu wykonana jest z kamieni kikuza z wyrytym chryzantemem o 28 płatkach, co skłoniło do przypuszczeń o udziale rodziny cesarskiej w założeniu sanktuarium.