Taitō, Specjalna dzielnica w Tokio, Japonia
Taitō to specjalna dzielnica w północno-wschodnim Tokio w Japonii, rozciągająca się na południe od rzeki Sumida i obejmująca zarówno gęsto zabudowane tereny mieszkalne, jak i duże tereny parkowe. Dzielnica składa się z kilku osiedli połączonych siecią linii kolejowych, tras metra i szerokich arterii.
Jednostka administracyjna powstała w 1947 roku poprzez połączenie dwóch starszych dzielnic, gdy rząd miasta Tokio reorganizował się po wojnie. We wcześniejszych wiekach obszar był znany z targów, świątyń i jako punkt wejściowy dla podróżników z północnych prowincji.
Dzielnica bierze swoją nazwę od dużej wieży z bębnami, która niegdyś stała w pobliżu i odbijała się echem nad płaskimi wschodnimi terenami. Odwiedzający znajdują dziś wiele tradycyjnych sklepów, zwłaszcza wzdłuż starych ulic, gdzie rzemieślnicy nadal wytwarzają papierowe wyroby, lalki i inne przedmioty w rodzinnych firmach.
Dzielnicę łatwo zwiedzać korzystając z kilku stacji kolejowych i metra, które łączą wszystkie główne osiedla i większe węzły komunikacyjne. Większość obszarów oferuje płaskie chodniki i wiele sklepów przy wyjściach ze stacji, co ułatwia orientację odwiedzającym.
Mała, cicha sekcja blisko głównych ulic zachowuje układ starych dzielnic robotniczych, gdzie wąskie uliczki biegną między niskimi drewnianymi domami i niewielu odwiedzających tam wędruje. Niektóre budowle z wczesnego okresu Meiji wciąż stoją wzdłuż tych ścieżek i pokazują dawne metody budowlane.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 60,000 współtwórców z całego świata.
