Mount Meakan, Aktywny stratowulkan w Parku Narodowym Akan, Hokkaido, Japonia

Meakan to wulkan w Parku Narodowym Akan na Hokkaido, składający się z kilku zachodzących na siebie stożków, które osiągają wysokość tuż poniżej 1500 metrów. Obszar szczytowy pokazuje różne struktury kraterów oraz stoki przechodzące od gęstej roślinności do bardziej otwartych stref skalnych.

Aktywność wulkaniczna Meakanu rozpoczęła się około 13 000 lat temu, a potoki piroklastyczne występowały w trzech fazach w odstępach 3 000-4 000 lat. Stożki lawowe Nisiyama, Kitayama i Ponmachineshiri powstały około 3 000-7 000 lat temu, a Akan Fuji około 1 000-2 500 lat temu z lawy bazaltowej i materiału opadowego. Udokumentowane erupcje, głównie eksplozje freatyczne w kraterach Ponmachineshiri i Naka-Machineshiri, obejmują niewielkie zdarzenia w latach 1954-1961, 1988, 1998 i 2006.

Ajnowie nazywali górę Matineshiri, „górą żeńską”, a górę Oakan po drugiej stronie jeziora Akan – Pinneshiri, „górą męską”. Legenda czyni z nich parę: bóg Nitnekamui przebił Meakan włócznią, gdy Oakan wziął sobie konkubinę; krater to rana, z której wciąż wydobywa się para. Dwie rośliny alpejskie, Meakan-kinbai i Meakan-fusuma, noszą nazwę góry.

Na szczyt prowadzą trzy znakowane szlaki: z pola namiotowego Onneto (około 4,2 km), z Meakan Onsen/Nonaka Onsen (około 3,3 km) oraz z zachodniej strony uzdrowiska nad jeziorem Akan drogą leśną Furebetsu (około 6,0 km, najdłuższy). Góra jest stale monitorowanym wulkanem japońskiej agencji meteorologicznej; poziomy ostrzeżenia przed erupcją obowiązują od grudnia 2006 roku. Przed wyjściem sprawdź aktualny poziom.

Dwie rośliny alpejskie noszą nazwę tej góry: Meakan-kinbai i Meakan-fusuma odkryto tu po raz pierwszy i wciąż rosną licznie na jej zboczach, choć nie są tu endemiczne. Powyżej 1200 m podłoże to głównie wulkaniczny żwir z rozproszonymi skupiskami roślin. Komakusa, zwana królową kwiatów alpejskich, rosła przy szlaku, ale została w dużej mierze wykopana przez zbieraczy.