Kota Shrine, Świątynia shinto w Gochi, Jōetsu, Japonia

Świątynia Kota to świątynia shinto w dzielnicy Gochi w Jōetsu, w prefekturze Niigata. Obecna sala główna, wzniesiona w 2008 roku, ma jasnobrązową drewnianą fasadę, stromy ciemny dach z wysokim środkowym szczytem oraz ganek z daszkiem, na którym wisi skręcony sznur ze słomy z czterema białymi paskami papieru. Po lewej stoi kamienny posąg zwierzęcia, a długie betonowe schody prowadzą do świątyni od dolnego wejścia.

Po raz pierwszy poświadczona w 813 r., gdy Nihon Kōki odnotowuje jej awans do niższej piątej rangi, świątynia pojawia się w 927 r. w Engishiki wśród świątyń dystryktu Kubiki. Wspierana przez klan Uesugi, w okresie Muromachi została mianowana ichinomiya prowincji Echigo. Spalona w 1533 i ponownie w 1578 r. podczas oblężenia Otate, w 1879 r. została przeniesiona około kilometra w głąb lądu z powodu erozji wybrzeża; obecny budynek pochodzi z 2008 r.

Nazwę świątyni pisze się 居多, ale czyta „Kota”; dawniej czytano „Keta” lub „Wita”, a świątynia należy do grona świątyń Keta na wybrzeżu Morza Japońskiego. Jej kami to Ōkuninushi, jego żona Nunagawahime oraz synowie Takeminakata i Kotoshironushi. Na terenie rośnie „kataba no ashi” — trzcina z liśćmi tylko po jednej stronie, która według przekazu pojawiła się w ciągu jednej nocy po modlitwie Shinrana; to jeden z siedmiu cudów Echigo.

Teren jest łatwy do zwiedzania pieszo dzięki jasnym ścieżkom łączącym wszystkie obszary kompleksu. Odwiedzający powinni nosić skromne ubrania i przestrzegać lokalnych zwyczajów wchodząc do przestrzeni świętych.

Na terenie świątyni rośnie trzcinowy łan, którego liście wyrastają tylko z jednej strony, zwany kataba no ashi. Według legendy trzciny stały się jednostronne w ciągu jednej nocy po modlitwie Shinrana w 1207 roku; zalicza się je do siedmiu cudów Echigo.