Inaba Shrine, Sanktuarium shintō w Japonii

Sanktuarium Inaba to świątynia shinto u stóp góry Kinka w Gifu, w prefekturze Gifu. Czci Inishiki-Irihiko-no-mikoto jako główne bóstwo, wraz z Nunoshihime-no-mikoto, Hihasu-hime-no-mikoto, Hikotatsu-hiko-no-mikoto i Mononobe-no-Tochine-no-mikoto. Obecne budynki wzniesiono w latach 1929–1940 według projektu Kenzō Nihonmatsu, po tym jak poprzednia sala spłonęła podczas trzęsienia ziemi Nōbi w 1891 roku. Na terenie znajdują się główna sala, sala modlitw, brama wieżowa, święty most i kilka pomniejszych sanktuariów.

Według tradycji sanktuarium założono w 85 roku, gdy Takeuchi no Sukune oddał cześć Inishiki-Irihiko-no-mikoto w Tsubakihara na Maruyamie, na północ od góry Kinka. W 1539 roku Saitō Dōsan przeniósł je na obecne miejsce przy budowie zamku Inaba, włączając sanktuarium Mononobe i czyniąc je opiekunem zamku. Budynki spłonęły podczas trzęsienia ziemi Nōbi w 1891 roku; honden odbudowano rok później, a obecne budowle wzniesiono w latach 1929–1940 według projektu Nihonmatsu TAKEO.

Nazwa sanktuarium była pierwotnie zapisywana jako 稲葉神社, z tą samą wymową. Jest to główne sanktuarium Festiwalu Gifu, obchodzonego 5 kwietnia wraz z sanktuarium Kogane, poświęconym żonie boga Nunoshihime-no-mikoto, oraz sanktuarium Kashimori, poświęconym jego synowi Ichihaya-no-mikoto. Trzy sanktuaria utrzymują bliskie relacje.

Sanktuarium jest zazwyczaj otwarte w ciągu dnia i można do niego dojść pieszo z centrum Gifu. Zgodnie z przyjętym zwyczajem należy umyć ręce przy kamiennej misie przy wejściu przed podejściem do głównego budynku, tak jak to się robi we wszystkich świątyniach shinto.

Nazwa sanktuarium była dawniej zapisywana jako 稲葉神社, z tą samą wymową; obecne znaki 伊奈波 pojawiają się w rejestrach w stylu Engishiki z okresu Edo. Na terenie stoją też herbaciarnia Suigetsu-tei i Gifu Tōshō-gū, odbudowany w czerwcu 2021 roku. Kamienny komainu jest ważnym zabytkiem prefektury.