Ivrea, industrial city of the 20th century, Dziedzictwo przemysłowe w Ivrea, Włochy

Ivrea, miasto przemysłowe XX wieku, to obiekt UNESCO obejmujący 27 budynków i zespołów zaprojektowanych głównie w latach 1930–1960 przez włoskich architektów i urbanistów dla firmy Olivetti. W jego skład wchodzą wielkie Officine ICO, budynki biurowe, m.in. Palazzo Uffici, Centrum Usług Społecznych, żłobek, stołówka i klub rekreacyjny oraz osiedla mieszkaniowe, takie jak Talponia i domy dla kadry kierowniczej. Forma, konstrukcja i materiały pozostały niezmienione.

Obiekt powstał w latach 1930–1960 z inicjatywy Adriano Olivettiego dla jego firmy produkującej maszyny do pisania, kalkulatory mechaniczne i komputery biurowe. W 2008 roku miasto Ivrea i Fundacja Adriano Olivettiego zgłosiły kandydaturę do UNESCO; wpis nastąpił 1 lipca 2018 roku jako 54. włoskie miejsce dziedzictwa, a w 2021 roku dokonano niewielkich zmian granic.

Zespół ukształtował ruch Movimento Comunità Adriano Olivettiego, według którego produkcja przemysłowa i architektura miały służyć wspólnocie. Centro dei Servizi Sociali, żłobek oraz stołówka zakładowa z klubem rekreacyjnym były przeznaczone dla robotników i ich rodzin, nie tylko dla produkcji. Miejsce zostało wpisane przez UNESCO 1 lipca 2018 r. jako 54. włoskie dziedzictwo światowe.

Odwiedzający powinni nosić wygodne buty do eksploracji różnych obszarów, ponieważ budynki rozciągają się na dużym terenie. Odwiedzenie pobliskiego centrum informacyjnego zapewnia mapy i informacje tła, które pomagają w orientacji.

Kompleks mieszkalny Talponia jest osadzony w pochyłym terenie i prezentuje niezwykłą podziemną architekturę mieszkalną z apartamentami na tarasach. Ten projekt mieszkalny pokazuje innowacyjne rozwiązania dla gęstych osiedli na małych obszarach gruntów.