Madonna del Carmine, kościół w Forlì we Włoszech

Madonna del Carmine to kościół barokowy w centrum Forlì, całkowicie przebudowany w latach 1735-1746 przez architekta Giuseppe Merendę. Wnętrze zawiera dużą nawę główną o długości około 32 metrów z pięcioma kaplicami bocznymi po każdej stronie, ozdobionymi freskami, pozłacanym sztukateriami i obrazem Zwiastowania autorstwa Marco Palmezzano.

Kościół został założony przez karmelitów w XIV wieku i stał się zbyt mały dla swojej wspólnoty, co doprowadziło do jego rozbudowy w XV wieku. W XVIII wieku przeszedł całkowitą transformację w stylu barokowym, ale został zajęty w epoce napoleońskiej i używany jako obiekt wojskowy do 1866 roku, kiedy powrócił do użytku religijnego.

Kościół nazywany jest też Santa Maria Annunziata del Carmine, od piętnastowiecznej kaplicy Zwiastowania, w której przechowywano fresk widoczny do dziś w trzeciej kaplicy bocznej. Od 2015 roku karmelici opuścili Forlì; kościołem zarządza biskup, a otwierają go świeccy z Trzeciego Zakonu.

Kościół stoi przy corso Mazzini, ulicy niegdyś zwanej borgo San Pietro, naprzeciw miejsca, gdzie znajdował się zniknięty kościół San Pietro in Scotto. Niedokończona ceglana fasada wciąż pokazuje wątek przygotowany pod nigdy niewykonaną dekorację. Budynek był zamknięty od września 2020 roku z powodu ryzyka zawalenia dachu; prace doraźne zakończono w 2022 roku, a w 2024 pozyskano nowe fundusze.

Portal kamienny na fasadzie pochodzi z 1465 roku i został pierwotnie wykonany dla katedry w Forlì, zanim został tu przeniesiony w 1915 roku. Przedstawia postać konną świętego Waleriana rzeźbioną przez Marino di Marco Cedrino w kontrastującym czarnym i białym marmurze, tworząc zderzający się akcent wobec zwykłej ceglastej fasady.