Madonna Pellegrina church, Świątynia w Rovereto, Włochy

Kościół Madonna Pellegrina wznosi się na wyniosłym wzniesieniu górującym nad dzielnicą San Giorgio w Rovereto, tradycyjnie zwrócony na wschód. Fasada ma dwa połacie dachowe, a pośrodku u góry małą dzwonnicę z czterema otworami jednodzielnymi. Główny portal jest kamienny, z nadprożem i trójkątnym frontonem; po bokach stoją dwa prostokątne okna z kratami, a nad nimi rozeta w glifach. Wnętrze to jedna nawa o jednym przęśle, która przez łuk tęczowy prowadzi do nieco podwyższonego prezbiterium z bocznymi drzwiami do innych pomieszczeń.

Pierwsze miejsce kultu, poświęcone św. Jerzemu, powstało między 1250 a 1301 rokiem. W 1624 roku odnowiono dach i wyposażenie wnętrza, a podczas dziewiętnastowiecznych prac restauracyjnych wzniesiono wcześniej nieistniejącą dzwonnicę. Kościół został uroczyście konsekrowany w 1868 roku, na początku XX wieku popadł w zaniedbanie i został ponownie otwarty w 1908 roku. Po II wojnie światowej przeszedł do Oblatów Najświętszej Maryi Panny, a w 1969 roku stał się kościołem parafialnym.

Nazwa odnosi się do Madonny Pielgrzymki, czcząc tradycję ludzi przybywających na to sanktuarium na wzgórzu. Odwiedzający mogą zobaczyć osobiste ofiary pozostawione na ścianach wnętrza, dowód ciągłej czci ze strony lokalnych wiernych.

Miejsce znajduje się na wzgórzu poza miastem i można do niego dotrzeć pieszo lub samochodem. Odwiedzający powinni nosić solidne buty, ponieważ wzniesienie jest strome, a ścieżki mogą być nierówne.

Kościół przez większość swojej historii zachował pierwotne wezwanie św. Jerzego; dopiero w 2012 roku, gdy w San Giorgio otwarto nowy kościół parafialny, otrzymał wezwanie Madonna Pellegrina, a siedziba parafii została przeniesiona. Mała dzwonnica na fasadzie została dodana w XIX wieku, wcześniej budynek jej nie miał.