Palafitte di Ledro, Stanowisko archeologiczne nad Jeziorem Ledro, Włochy

Palafity di Ledro to pozostałości prehistorycznej osady ze strukturami drewnianych pali wzdłuż wschodniego brzegu jeziora. Stanowisko znajduje się na wysokości około 651 metrów i rozciąga się przez około 160 metrów wzdłuż linii brzegowej.

Osada powstała w epoce brązu i została później zalana wodą, aż do lat 1920, gdy spadek poziomu wody odkrył pozostałości. To odkrycie pomogło naukowcom lepiej zrozumieć, jak ludzie żyli w tym wczesnym okresie.

Stanowisko dało nazwę kulturze Ledro, facji z epoki brązu zdefiniowanej po wykopaliskach z 1929 i 1937 roku. Kampania z 1937 roku odsłoniła około 10 000 pali i część podłogi chaty; wypełniono 176 drewnianych skrzyń, a w 1967 roku wydobyto lniany pas i dłubankę.

Stanowisko leży w Molina di Ledro na wschodnim brzegu jeziora Ledro na wysokości 651 m, przy zamulonym ujściu potoku Ponale. Muzeum, budowane od 1968 r. i otwarte we wrześniu 1972 r., stoi obok obszaru wykopalisk. Poziom wody w jeziorze obniżono o 7 m w 1929 r. i o 18 m zimą 1937 r., odsłaniając pale.

Podczas wykopalisk w 1937 roku, gdy poziom jeziora opadł 18 metrów poniżej zera wodowskazu, odsłonięto około 10 000 drewnianych pali oraz część podłogi jednego z domostw. Zatrudniono miejscowych robotników i wypełniono 176 drewnianych skrzyń znaleziskami, choć mimo straży karabinierów dochodziło do kradzieży.