Church San Lazzaro, Kościół rzymskokatolicki we wschodniej Pawii, Włochy.

Kościół San Lazzaro to niewielka jednonawowa budowla we wschodniej części Pavii, wzniesiona w XII wieku wzdłuż Via Francigena. Szczytowa fasada ozdobiona jest ślepą loggią i bizantyjskimi naczyniami ceramicznymi z XIII wieku, a niektóre kapitele środkowego okna dwudzielnego pochodzą z czasów karolińskich. Podobna ślepa loggia biegnie wzdłuż północnej strony, gdzie otwiera się drugi portal.

Udokumentowana w 1157 roku, gdy Gislenzone Salimbene z synami Siro i Malastravą podarował ziemie kościołowi i jego szpitalowi dla pielgrzymów przy Via Francigena, zachowując patronat do XVII wieku. Biskup Fulco Scotti ustalił zasady szpitala w 1216 roku; Gian Galeazzo Visconti nadał przywileje w 1376, a papieże Marcin V i Paweł II w 1426 i 1466. Wojska francuskie uszkodziły zespół podczas oblężenia i bitwy pod Pawią w 1525 roku. Pius IV podniósł szpital w 1565 roku do godności komandorii Zakonu Świętego Łazarza.

Nazwa pochodzi od szpitala dla trędowatych prowadzonego tu przez Zakon Świętego Łazarza; w 1565 Pius IV podniósł go do godności komandorii, a w 1572 zakon połączono z zakonem świętego Maurycego. Od 1581 kościół podlega San Pietro in Verzolo. W fasadzie wmurowano bizantyjskie ceramiczne misy z XIII wieku.

Kościół stoi na wschodnich obrzeżach Pavii, wzdłuż przebiegu Via Francigena, i nadal podlega parafii San Pietro in Verzolo. Drugi portal otwiera się po stronie północnej, pod ślepą loggią biegnącą wzdłuż tej ściany. Wnętrze jest jednonawowe, więc freski w absydzie widać już od wejścia.

Ślepa loggia na fasadzie i elewacji północnej jest ozdobiona bizantyjskimi naczyniami ceramicznymi z XIII wieku, motywem obecnym też na innych budynkach Pawii. Niektóre kapitele środkowego okna są starsze i pochodzą z czasów karolińskich.