Sito palafitticolo San Sivino-Gabbiano, Stanowisko archeologiczne w Manerba del Garda we Włoszech

Osada palafitowa San Sivino-Gabbiano leży około 900 m na południowy zachód od portu Dusano w Manerba del Garda. Zajmowała około 150 na 75 m; zachowały się tylko dębowe pale wbite w dno jeziora, o średnicy od 5 do 40 cm. Nieco dalej na południe odkryto półkolisty układ dużych kamieni, którego związku z osadą nie ustalono.

Stanowisko zostało zgłoszone w 1971 roku przez klub nurkowy Tritone Sub z Desenzano del Garda przy plaży Zocco. Lawrence H. Barfield przeprowadził pierwsze badania w 1978 roku, a dwa lata później kontynuowała je Gabriella Erica Pia. Osada należy do kultury Polada i w 2011 roku została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO prehistorycznych osad palafitowych wokół Alp pod numerem 1363-093.

Osada należy do kultury Polada z północnych Włoch i jest jednym ze 111 prehistorycznych osad palowych wokół Alp wpisanych w 2011 r. na listę światowego dziedzictwa UNESCO, pod numerem 1363-093 lub IT-LM-02. Wśród znalezisk są brązowy haczyk i grot harpunu, krzemienne grociki strzał, przebite kamienne płytki chroniące ramię łucznika oraz ostrze sierpa, świadczące o rybołówstwie, łowiectwie i uprawie zbóż.

Stanowisko leży około 900 m na południowy zachód od portu Porto di Dusano, przy plaży Zocco, a drewniane pale widać w wodzie. Kąpiele i nurkowanie uszkodziły pozostałości, dlatego należy trzymać się z dala od oznakowanego obszaru. Znaleziska, m.in. brązowy haczyk na ryby i grot harpunu, są przechowywane w Museo Civico Archeologico della Valtenesi na Rocca di Manerba.

Około 140 metrów na południe od osady nurkowie znaleźli półkolisty układ dużych kamieni; nie wiadomo, czy należy on do osady palafitowej. Stanowisko ma też numer referencyjny UNESCO 1363-093 (IT-LM-02), ze strefą chronioną 1,85 ha i strefą buforową 3,46 ha.