Israeli pavilion at the Venice Biennale, Narodowy pawilon sztuki w Giardini della Biennale, Włochy.

Pawilon izraelski to narodowy budynek wystawowy w Giardini della Biennale, zaprojektowany przez Zeeva Rechtera i zbudowany w latach 1951–1952. Fredrik Fogh odrestaurował go w 1966 roku. Budowla reprezentuje styl międzynarodowy, z płaskim dachem, geometrycznymi bryłami i przeszkloną fasadą otwierającą przestrzeń wystawową na otaczający ogród.

Żydowscy artyści izraelscy po raz pierwszy wystąpili na Biennale w Wenecji w 1948 roku, w pawilonie Erez Israel, Artisti Palestinesi sponsorowanym przez zamożnych włoskich Żydów. Izrael otworzył własny pawilon w 1950 roku; budynek zaprojektowany przez Zeeva Rechtera wzniesiono w latach 1951–1952, a w 1966 roku odrestaurował go Fredrik Fogh.

Żydowscy artyści z Izraela wystawiali na Biennale w Wenecji już od 1948 roku, w pawilonie Erez Israel, Artisti Palestinesi finansowanym przez zamożnych włoskich Żydów, zanim Izrael otworzył własny pawilon w 1950 roku. Swoje prace pokazywali tu m.in. Yitzhak Frenkel Frenel, Moshe Castel, Marcel Janco, Sigalit Landau, a w 2024 roku Ruth Patir.

Pawilon znajduje się w ogrodach Giardini della Biennale i jest dostępny podczas imprez Biennale Wenecji. Zwiedzający powinni wiedzieć, że wystawy zmieniają się regularnie, a godziny otwarcia różnią się w zależności od konkretnego harmonogramu imprez.

Szklana fasada pozwala przechodniom na widok dzieł sztuki z zewnątrz budynku, tworząc nieoczekiwane połączenie między wystawami wnętrznymi a publiczną przestrzenią ogrodu. Ta przejrzystość wyróżnia strukturę spośród wielu innych pawilonów o bardziej zamkniętych projektach.