Santi Gervasio e Protasio church, Kościół romański w Bormio, Włochy

Santi Gervasio e Protasio stoi przy Piazza Cavour, poprzedzony niewielkim placykiem otoczonym murkiem. Elewacja frontowa jest podzielona gzymsem na dwa porządki i zwieńczona dużym trójkątnym tympanonem; dolny porządek dzielą pilastry wokół centralnego neoklasycznego portalu. Wnętrze ma osiem kaplic bocznych, drewniane cyborium z 1646 roku i organy Luigiego Pariettiego z Bergamo.

Kościół chrzcielny w Bormio po raz pierwszy wymieniono w dyplomie Karola Wielkiego z 803 roku, a cesarz Lotariusz potwierdził w 824 roku jurysdykcję Como nad Valtelliną. Budowlę rozbudowano w 1551 roku, uszkodziły ją wojska szwajcarskie w 1620 roku, a zniszczyły wojska hiszpańskie w 1621 roku. Gaspare Aprile z Lugano zaprojektował nowy kościół parafialny, wzniesiony w latach 1628–1641.

Kościół pozostaje głęboko zakorzeniony w tożsamości Bormio jako miejsce kultu i wspólnotowego życia. Jego nazwa oddaje hołd dwóm wczesnym chrześcijańskim męczennikom, których czci sięga głębokie korzenie tradycji katolickiej.

Kościół znajduje się na Piazza Cavour, głównym placu Bormio, co czyni go łatwo dostępnym dla pieszych. Wnętrze można podziwiać w każdym momencie, chociaż odwiedzenie wnętrza może zależy od godzin mszy.

W korytarzu łączącym zakrystię z domem kanonika sklepienie zdobią freski datowane na 1393 rok, przedstawiające Chrystusa Pantokratora, Madonnę del Latte, apostołów i proroków, jedne z najstarszych malowideł w Bormio. Malarz jest nieznany, a z kościoła zniszczonego w 1621 roku prawie nic więcej nie zostało.