San Francesco, budynek w Popoli we Włoszech
San Francesco stoi przy piazza della Libertà w Popoli Terme; przed fasadą z kamiennych bloków znajdują się ośmiostopniowe schody, którym strzegą dwa romańskie lwy. Dolna część mieści romański portal z półkolistym łukiem i skręconymi kolumnami oraz późnogotycki rozetowy otwór, którego cztery kręgi ukazują w reliefie Ewangelistów wokół lwa Cantelmów. Wyżej wznosi się węższa barokowa kondygnacja połączona bocznymi wolutami.
Kościół został po raz pierwszy udokumentowany w 1334 roku jako własność franciszkańska i początkowo stał poza murami Popoli. Po trzęsieniu ziemi w 1688 roku fasada została przebudowana w stylu barokowym między 1688 a 1689 rokiem, a wieża zegarowa otrzymała swoją charakterystyczną kopułę cebulową w 1714 roku.
Nazwa nawiązuje do zakonu franciszkanów, poświadczonego tu od 1334 roku. W kaplicy św. Franciszka, po lewej stronie ołtarza, znajduje się antependium z glazurowanej ceramiki wykonane przez Francesca Antonia Saveria Grue z Castelli, z obrazem Koronacji przypisywanym uczniowi Sassoferrata. Cantelmo, panowie Popoli, są pochowani w kaplicy Najświętszego Sakramentu, oznaczanej ich herbem na żelaznej bramie.
Kościół wychodzi na piazza della Libertà, a do dawnego klasztoru dochodzi się z narożnika placu ulicą via Repubblica, między via Pillo a piazzale della Pietà. Do portalu prowadzą ośmiostopniowe schody z dwoma romańskimi lwami. Z klasztoru zachowało się tylko boczne skrzydło z krużgankiem i studnią.
Rozeta jest opisywana jako unikat w późnogotyckiej architekturze Abruzji: promienisty wieniec z czterema małymi okręgami tworzącymi kwadrat, z których każdy ma w reliefie jednego z Czterech Ewangelistów, a w środku wspinającego się lwa Cantelmo. Ramy dzielące okręgi wykorzystują motywy roślinne i jajowate tradycji korynckiej.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 572 współtwórców z całego świata.
