Cemetery of San Cataldo, Cmentarz publiczny w Modenie, Włochy

Cmentarz San Cataldo w Modenie dzieli się na trzy części: cmentarz historyczny (1858–1876) Cesare Costy, prostokątny czworobok o wymiarach 272 na 180 metrów z kolumnami doryckimi i fasadami wzorowanymi na świątyniach greckich; budynek cmentarza żydowskiego z 1903 roku między nimi; oraz nieukończony nowy cmentarz Aldo Rossiego i Gianniego Braghieriego, którego dziedziniec skupia się wokół czerwonego betonowego sześcianu z siedmioma rzędami po dziewięć kwadratowych okien na każdej elewacji.

Cmentarz historyczny zbudował Cesare Costa w latach 1858–1876. W 1903 roku między starą a nową częścią dodano budynek cmentarza żydowskiego. W 1971 roku Aldo Rossi i Gianni Braghieri zaprojektowali nowy cmentarz, otwarty w 1984 roku i wciąż nieukończony; Nina Avramidou odrestaurowała część historyczną po trzęsieniu ziemi w 1997 roku.

Część historyczna mieści groby modeńskich postaci, takich jak konstruktor Enzo Ferrari, pochowany z rodzicami Alfredo i Adalgisą Bisbini oraz bratem Alfredo Dino, patriota Nicola Fabrizi, aktorka Virginia Reiter, gimnastyk Alberto Braglia i dramaturg Paolo Ferrari. Kaplica jest zarezerwowana dla kadetów Akademii Wojskowej w Modenie. Przy głównym wejściu stoi rzeźba Una battaglia Arnaldo Pomodoro z 1971 roku, poświęcona partyzantom.

Cmentarz jest otwarty od wtorku do niedzieli w godzinach 8.30–17.00. Kompleks leży przy zjeździe 12 San Cataldo - Ponte Alto - Madonnina z obwodnicy Modeny. Budynek cmentarza żydowskiego z 1903 roku stoi między częścią historyczną a nową, pełniąc rolę połączenia i zarazem rozdzielenia. Nowy cmentarz, poświęcony w 1987 roku, wciąż pozostaje nieukończony.

25-metrowy betonowy stożek ścięty przeznaczony na ceremonie pogrzebowe, o średnicy 16 m u podstawy i 5,5 m u szczytu, nigdy nie powstał, podobnie jak „spina centrale” z 14 prostopadłościanów. Czerwony sześcian z 63 kwadratowymi oknami na elewację stoi sam na dziedzińcu.