Fortified city of Peschiera del Garda, Fortyfikacja z epoki renesansu w Peschiera del Garda, Włochy

Ufortyfikowane miasto Peschiera del Garda to pięciokątna twierdza u ujścia rzeki Mincio do jeziora Garda. Jej pięć bastionów — Querini, San Marco, Cantarane, Feltrin i Tognon — powstało w latach 1551–1553, a dwie bramy, Porta Verona i Porta Brescia, zwrócone są ku drogom do tych miast. Odcinek muru z arkadami nad wodą, Ponte dei Voltoni, łączy od 1556 roku wyspę północną z południową.

Rzymskie miasto Arilica, baza floty na jeziorze, było już ufortyfikowane, o czym świadczą fundamenty dwóch rzymskich wież przy moście na Mincio. W XIII i XIV wieku Scaligerowie, zwłaszcza Mastino II della Scala, zbudowali Roccę i ukończyli mury miejskie. W 1797 roku twierdza przeszła pod panowanie Austrii, która dodała zewnętrzne forty; po 1866 roku straciła znaczenie strategiczne.

Pięć bastionów nosi nazwy Querini, San Marco, Cantarane, Feltrin i Tognon; wzniesiono je w latach 1551–1553. Dwie bramy, Porta Verona i Porta Brescia, zwrócone są w stronę dróg prowadzących do tych miast. Od 9 lipca 2017 twierdza należy do seryjnego wpisu UNESCO „Weneckie dzieła obronne z XVI i XVII wieku”.

Zwiedzający mogą eksplorować fortyfikację niezależnie lub brać udział w wycieczakch z przewodnikiem, aby zrozumieć, jak działał projekt pięcioboczny. Balustrady oferują otwarte widoki na rzekę i jezioro, co czyni je najlepszymi punktami obserwacji struktury fortecy.

Pod fortecą zachowały się fundamenty dwóch rzymskich baszt przy moście na Mincio; Arilica była bazą rzymskiej floty wojskowej na jeziorze. Bastiony Querini, San Marco, Cantarane, Feltrin i Tognon wzniesiono w latach 1551–1553.