Basilica of St. Bellinus, Bazylika mniejsza i kościół parafialny w San Bellino, Włochy.

Bazylika San Bellino to trójnawowa świątynia na planie krzyża, zwrócona na wschód i stojąca na dużym placu kościelnym w centrum wsi. Dwukondygnacyjną fasadę dzielą pilastry doryckie, a w jej środku znajdują się portal w łuku, małe okno rozetowe między dwiema figurami aniołów i trójkątny przyczółek. Późnoromańska dzwonnica z kamienia licowanego ma cztery kondygnacje i pochodzi z początku XVI wieku.

Bellino Bertaldi, biskup Padwy, został zamordowany między 1147 a 1148 rokiem przez skrytobójców nasłanych przez padewskiego pana Tomaso Capodivacca-Capineriego. Jego szczątki złożono najpierw w San Giacomo di Lugarano, a następnie przeniesiono do kolegiaty San Martino di Variano po tym, jak powódź zniszczyła tamten kościół; około 1276 roku przyjęła ona jego imię. Obecną świątynię odbudowano od 1649 roku staraniem archiprezbitera Cesare Graziadei przy wsparciu mieszkańców, a papież Klemens XIII w 1774 roku podniósł ją do godności bazyliki mniejszej.

Wieś i diecezja Adria czczą Bellina jako patrona; święto wiąże się z powrotem zarekwirowanych w 1947 r. dzwonów na osiemsetną rocznicę śmierci. Wnętrze kryje obraz Mattii Bortoloniego z 1736 r., na którym biskup z pastorałem i kluczami chroni chłopca przed wściekłym psem; scena jest odczytywana jako jego opieka.

Kościół, kampanila i przyległy plac tworzą zespół w centrum wsi, więc fasadę i późnoromańską wieżę widać z piazza. Wieża ma cztery kondygnacje oddzielone gzymsami, a najwyższa jest komorą dzwonową. Osiemnastowieczne figury świętych Marcina i Bellina, dawniej w niszach fasady, stoją obecnie w bocznych niszach ołtarza głównego wewnątrz.

Późnoromańska dzwonnica z początku XVI wieku, wzniesiona z kamienia licowego, zachowała w 1943 roku największy dzwon: 27 lutego zarekwirowano trzy dzwony, ale największy nie przechodził przez biforia komory dzwonowej. Wróciły w 1947 roku na osiemsetną rocznicę śmierci świętego Bellinusa.