Temple of Diana, Stanowisko archeologiczne w Nemi, Włochy

Świątynia Diany Nemorensis zajmowała taras o wymiarach 200 na 175 metrów, podtrzymywany od dołu trójkątnymi podkonstrukcjami, a od góry murem z półkolistymi niszami. Wzdłuż tarasu biegły dwa portyki doryckie, jeden z kolumnami tynkowanymi na czerwono, drugi z kolumnami z ciemnoszarego peperynu. Dziś widoczne są mur wielkich nisz, część pronaosu z ołtarzem wotywnym i kilka kolumn.

Świątynia powstała w najwcześniejszych okresach Rzymu i stała się ważnym ośrodkiem religijnym na przestrzeni wieków. Pozostała aktywna do czasu, gdy zmiana religii w późnej starożytności doprowadziła do jej porzucenia.

To miejsce było ważnym ośrodkiem pielgrzymacji, gdzie starożytni odwiedzający szukali uzdrowienia od bogini Diany. Ofiary wotywne pozostawiane tutaj odzwierciedlają, jak ludzie osobiście wyrażali swoją wiarę i nadzieje.

Ruiny znajdują się na zboczu powyżej północnego brzegu jeziora Nemi, nie w wodzie. Ścieżki są nierówne i częściowo zarośnięte; noś solidne obuwie. Duża część sanktuarium o powierzchni 45 000 metrów kwadratowych wciąż nie została odkopana, więc należy spodziewać się rozproszonych murów, a nie zrekonstruowanego zespołu.

Wśród odkrytych tutaj brązowych posągów niektóre przedstawiały postacie w pozach rytualnych, trzymające naczynia używane w ceremoniach religijnych. Te brązowe obiekty są teraz rozproszone w kolekcjach muzeów poza Włochami.