San Nicolò e Santissimo Salvatore, Kościół barokowy w Militello in Val di Catania, Włochy.

San Nicolò e Santissimo Salvatore to barokowy kościół w Militello in Val di Catania z bogato dekorowanymi wnętrzami. Budynek posiada nawy główną flankowną przez kilka kaplic, z marmurem i zaawansowanymi pracami sztukatorskimi zdobiacymi ściany i ołtarze.

Kamień węgielny położono 6 grudnia 1721 roku, 28 lat po tym, jak trzęsienie ziemi w Val di Noto z 1693 roku zniszczyło wcześniejszy kościół macierzysty San Nicolò il Vecchio. Girolamo Palazzotto zaprojektował tylko pierwszy porządek fasady, ukończony w 1750 roku; Francesco Battaglia dodał w 1765 roku drugi porządek oraz dzwonnicę z kopułą w stylu orientalnym. Kościół otwarto do kultu w 1740 roku, a pod koniec XIX wieku dodano transept i absydę.

Kościół przechowuje dzieła przeniesione ze zrujnowanego San Nicolò il Vecchio, m.in. XVII-wieczny marmurowy ołtarz w kaplicy Santa Rita i dawny ołtarz główny, wykorzystany w portalu centralnym. Kaplice zmieniały patronów: Sant'Andrea stała się San Gerardo Maiella, którego życie namalował Giuseppe Barone w 1921 r.

Fasada wychodzi na ulicę, z portalem głównym między kolumnami bliźniaczymi; boczne drzwi noszą nazwy del sole i della luna. Wnętrze ma plan krzyża łacińskiego z trzema nawami na dwunastu jońskich filarach, warto więc obejść także nawy boczne. Po trzęsieniu ziemi Santa Lucia w 1990 roku kościół poddano długim pracom wzmacniającym i renowacyjnym.

Kopuła podniesiona w 1904 roku na wysokim bębnie z oknami była pierwszą konstrukcją żelbetową wschodniej Sycylii i ma 30 metrów wysokości. Jej model zdobył pierwszą nagrodę na Międzynarodowej Wystawie w Paryżu w 1900 roku.