Basilica of San Lorenzo, Gotycka bazylika w Mortarze, Włochy

Bazylika San Lorenzo to kościół gotycki w Mortarze z ceglaną fasadą, centralnym oknem rozetu i bocznymi ostrołukowymi oknami oprawionymi przez przyporami. Budowla wykazuje typowe cechy włoskiej architektury gotyckiej, z tymi elementami projektu ciągnącymi się aż do dachu.

Gotycka bazylika powstała w latach 1375–1380, być może według projektu Bernardina (Bartolina) da Novara. W 1443 zmieniono mniejszy portal, a w 1573 Martino Bassi dokonał zmian konstrukcyjnych. Następnie w latach 1829–1840 restaurował ją Epifanio Fagnani, a w 1916 Giulio d'Andreade i Cesare Bertea odnowili fasadę i jedną ścianę boczną.

Drewniana szopka jest dziełem Andrei da Milano, nie miejscowego artysty. Pierwsza kaplica po prawej mieści Madonnę Różańcową ze świętymi i wiernymi (1579) Bernardina Lanina, zamówioną przez bractwo różańcowe; upamiętnia ona wstawiennictwo Madonny w bitwie pod Lepanto 7 października 1571, a wśród postaci są Pius V, Don Juan Austriacki i Marcantonio Colonna, zaś obie floty ukazano w medalionie predelli.

Kościół jest siedzibą diecezji Vigevano i głównym miejscem kultu w Mortarze. Wnętrze ma plan krzyża łacińskiego o wymiarach 49 na 19,5 metra i trzy nawy; fresk Madonny delle Grazie znajduje się zaraz po prawej stronie od wejścia, a dalej wzdłuż prawej ściany następują ołtarze drugiej kaplicy i ściany końcowej.

Dwa XV-wieczne reliefy nad głównym portalem to nie jedyne stare rzeźby na fasadzie: okrągłe medaliony (tondi) wykonał Boniforte da Mortara, a Nando Bialetti namalował lunety, w tym Opłakiwanie nad mniejszym portalem, przypominające rozebraną kaplicę Pietà, która stała tam, gdzie dziś jest boczne wejście.