Augusteum, so-called Basilica, Rzymska bazylika cywilna w Ercolano, Włochy.

Augusteum, zwany też Bazyliką, to rzymska bazylika cywilna w Ercolano znana z rysunku Charles'a-Nicolasa Cochina z 1754 roku: miała 60 na 40 metrów, pięć wejść i plan podobny do Budynku Eumachii w Pompejach. Odkryto tylko portyk wejściowy, chalcidicum, wychodzący na decumanus maximus, z czterostronnym łukiem zdobionym stiukami czwartego stylu, w tym leżącym satyrem. Wnętrze dzieliły dwa rzędy ceglanych kolumn pokrytych stiukiem oraz trzeci rząd z tyłu na marmurową nawę środkową i dwie węższe nawy boczne wyłożone opus sectile z wielobarwnych marmurów.

Bazylikę wzniesiono w okresie julijsko-klaudyjskim, w I wieku p.n.e.; uszkodziło ją trzęsienie ziemi w 62 roku n.e., a odbudowano ją na polecenie cesarza Wespazjana. Potoki piroklastyczne w 79 roku pogrzebały ją pod grubą warstwą mułu. Burbonowie dotarli do niej tunelami w XVIII wieku, a inskrypcja z imieniem jej budowniczego, Marka Noniusza Balbusa, potwierdziła, że była bazyliką.

Budynek zawierał wiele posągów członków rodziny cesarskiej, pokazując, jak ważne było publiczne okazywanie władzy rządów. Te dzieła służyły do podkreślenia połączenia między miastem a Rzymem.

Wizyta wymaga czasu, aby dokładnie zbadać różne obszary i uważnie obejrzeć zachowane malowidła. Warto sprawdzić lokalne informacje o obecnej dostępności, ponieważ stanowiska archeologiczne mogą się zmieniać pod względem stanu otwartości.

Wykopania archeologiczne z 18 wieku ujawniły liczne posągi z brązu i marmuru poprzez system tuneli pod budynkiem. Te prace są teraz wystawiane w Muzeum Archeologicznym w Neapolu i oferują wgląd w standardy artystyczne tamtych czasów.