Theatre of Herculaneum

Teatr Herkulaneum to starożytna struktura rzymska zbudowana z półokrągłym projektem zawierającym trzy odrębne sekcje siedzeń dla publiczności. Budynek wykazuje typową architekturę teatru rzymskiego ze strefami dla widzów i sceną.

Stanowisko zostało przypadkowo odkryte w 1710 roku podczas prac wiertniczych, co doprowadziło do systematycznych wykopalisk od 1738 roku pod kierunkiem króla Karola Burbon. To odkrycie stało się przełomem dla archeologii regionalnej.

Rozmieszczenie siedzeń odzwierciedlało porządek społeczny starożytnego Herkulaneum, a dolne części pokryte białym i żółtym marmurem zarezerwowano dla prominentnych obywateli. Odwiedzający mogą zaobserwować, jak przestrzeń oddzielała różne grupy społeczne.

Dostęp do stanowiska obejmuje chodzenie po brukowanych ścieżkach i wspinanie się po kilku seriach schodów, aby osiągnąć różne poziomy teatru. Powierzchnie mogą być ślizgawate, dlatego zaleca się solidne obuwie i ostrożność, zwłaszcza w warunkach wilgoci.

Teatr pozostaje pochowany pod około 20 metrami materiału wulkanicznego z erupcji góry Wezuwiusz, co pomogło w zachowaniu wielu oryginalnych cech. To głębokie pochowanie czyni go jednym z najlepiej zachowanych teatrów rzymskich.