Nola-Croce del Papa, stanowisko archeologiczne w Noli, Włochy

Nola-Croce del Papa to wczesnobrązowa osada w pobliżu Noli, zasypana popiołem Wezuwiusza około 1700 r. p.n.e. i badana wykopaliskowo od maja 2001 r. pod kierunkiem Claude'a Albore Livadie. Nietknięte pozostały tylko trzy budynki; wykopaliska odsłaniają ich mury i podłogi, a wulkaniczne błoto zakonserwowało rośliny i resztki pożywienia.

Wioska została zasypana przez erupcję Awelina Wezuwiusza w II tysiącleciu p.n.e., około 1700 r. p.n.e. Wykopaliska rozpoczęto w maju 2001 r. po odkryciu dwóch ciał porwanych przez lawinę piroklastyczną podczas ucieczki. Francuska archeolog Claude Albore Livadie, która kierowała pracami, nazwała stanowisko „pierwszym Pompejami”.

Stanowisko nosi nazwę od miejscowości Croce del Papa, a wykopaliskami kierowała francuska archeolog Claude Albore Livadie, która nazwała je „pierwszym Pompejami”. Naczynia znalezione przy palenisku i garnek pozostawiony w piecu sugerują, że erupcja nastąpiła w porze posiłku. Brak przedmiotów osobistych wskazuje, że mieszkańcy zebrali cenne rzeczy przed ucieczką.

Stanowisko jest dostępne w sezonie wykopalisk, ale solidne buty są niezbędne ze względu na nierówne powierzchnie i stopnie na obszarach wykopalisk. Odwiedzający powinni przynieść ochronę przeciwsłoneczną lub szukać zacienionych miejsc, ponieważ większość stanowiska oferuje ograniczoną ochronę przed ekspozycją na słońce.

Przepływ błota wulkanicznego stworzył doskonałe odlewy materiałów organicznych, które normalnie by się rozkładały, w tym pozostałości jedzenia i meble drewniane z epoki brązu. Te odlewy pozwalają badaczom badać nawet rodzaje posiłków, które ludzie jedli, i jakość ich rzemiosła.