Torre di Buranaccio, Wieża obrony wybrzeża w Capalbio, Włochy.

Torre di Buranaccio to wieża nadbrzeżna na brzegu jeziora Burano w Capalbio, najdalej na południe wysunięta na tyrreńskim wybrzeżu Toskanii. Ma trzy poziomy, kwadratowy plan na potężnej pochyłej podstawie połączonej gzymsem, a mury licowane kamieniem mają od 2 do 3 metrów grubości. Na szczycie znajduje się taras bez blanków na szerokich wystających konsolach, z małą prostokątną murowaną konstrukcją w jednym z narożników.

Obecna fortyfikacja powstała około połowy XVI wieku w miejscu prawdopodobnie wcześniejszej średniowiecznej budowli. Była najdalej na południe wysuniętą placówką obronną Państwa Presidi, na granicy z Wielkim Księstwem Toskanii i Państwem Kościelnym. Późniejsze przebudowy pozostawiły jej pierwotny wygląd niemal nietknięty.

Wieża była częścią przybrzeżnej sieci komunikacyjnej, w której strażnicy przekazywali niebezpieczeństwa do sąsiadujących siedlisk za pomocą sygnałów dymu i ognia. Ten system ostrzegawczy był niezbędny do ochrony ludności przed zagrożeniami przychodzącymi z morza.

Wieża stoi nad brzegiem jeziora Burano, na południowym krańcu wybrzeża Capalbio, w rezerwacie przyrody jeziora Burano. Źródła nie podają schodów, wejścia do wnętrza ani godzin otwarcia, dlatego budowlę ogląda się z zewnątrz; teren wokół jeziora jest płaski i dostępny.

Struktura zawiera cysternę wody w sekcji dolnej, która pozwalała personelowi utrzymywać zapasy bez opuszczania bezpieczeństwa fortyfikacji. Ta funkcja była niezbędna dla wspierania garnizonu podczas przedłużonych okresów izolacji lub zagrożenia.