Temple of Jupiter Stator, ruiny świątyni na Polu Marsowym, Rzym, Włochy

Świątynia Jowisza Statora była hexastylową świątynią perypteralną na południowym Polu Marsowym, wzniesioną z marmuru przez Kwintusa Cecyliusza Metellusa Macedońskiego według projektu Hermodorosa z Salaminy. Stała obok świątyni Junony Regina w Porticus Metelli, później przebudowanym jako Porticus Octaviae. Jej miejsce znajduje się pod kościołem Santa Maria in Campitelli.

Quintus Caecilius Metellus Macedonicus zamówił świątynię po swoim triumfie w 146 r. p.n.e., a wzniesiono ją rok później według projektu Hermodorosa z Salaminy. Wellejusz nazywa ją pierwszą świątynią w Rzymie zbudowaną w całości z marmuru. August odbudował ją wraz ze świątynią Junony Reginy w Porticus Octaviae, a wielki pożar w 64 r. n.e. zniszczył ją doszczętnie.

Przydomek Stator, „ten, który zatrzymuje”, łączy tę świątynię z innym sanktuarium Jowisza Statora na Forum Romanum, lecz ta stała w południowym Polu Marsowym. Pliniusz Starszy pisał, że wizerunki jaszczurki i żaby dały początek legendzie spartańskich architektów Saurusa i Batrachusa, których dekoracje miały zostać zamienione, przez co posągi Jowisza i Junony trafiły do niewłaściwych cell.

Świątynia stała w południowym Polu Marsowym, a jej miejsce zajmuje dziś kościół Santa Maria in Campitelli; via della Tribuna di Campitelli oddziela go od dawnego terenu świątyni Junony Regina na zachodzie. Po świątyni nie zostało nic nad ziemią, więc szuka się kościoła, a nie ruin.

Alternatywne nazwy świątyni, Aedes Iovis Metellina i Aedes Metelli, pochodzą od jej budowniczego Quintusa Caeciliusa Metellusa Macedońskiego, który zlecił jej wzniesienie po triumfie w 146 r. p.n.e. Pliniusz Starszy wiązał architektów Saurusa i Batrachusa z dekoracjami jaszczurki i żaby, opowieść dziś podważaną.