Temple of Flora in Rome, Świątynia rzymska w Rzymie, Włochy

Świątynia Flory była starożytnym sanktuarium na wzgórzu Kwirynał w Rzymie, położonym na końcu dzisiejszej Via delle Quattro Fontane. Miejsce znajdowało się między wzgórzami Pincio i Kwirynałem, koło starej bramy Porta Quirinalis. Po samej świątyni nie ma śladów; niektóre mury cyrku przylegającego do niej są do dziś rozpoznawalne w podbudowie północnej strony Palazzo Barberini, przy dzisiejszej Via Barberini.

Sanktuarium założono w 238 roku przed Chrystusem, dwa lata po wprowadzeniu festiwalu Floralia do rzymskiego kalendarza w 240 roku przed Chrystusem, za radą ksiąg sybillińskich. Kult został prawdopodobnie stłumiony w IV wieku podczas prześladowań pogan w późnym Cesarstwie Rzymskim, gdy sanktuarium zamknięto.

Świątynia była połączona z cyrkiem, gdzie Rzymianie obchodzili Floralia od 28 kwietnia do 3 maja, urządzając publiczne widowiska. W tych świętach o rolniczym charakterze, naznaczonych erotyzmem, ważną rolę odgrywały prostytutki i mimy. Według Waleriusza Maksymusa Katon z Utyki, obecny na igrzyskach, wycofał się, by nie przeszkadzać uczestniczkom w obnażaniu się.

Odwiedzający dziś znajdują mało na powierzchni, ponieważ większość reszt spoczywa pod nowoczesnymi budynkami. Wykopaliska archeologiczne z 1825 roku koło Krzyża Kapucyńskiego odkryły mury z epoki cesarskiej, które ujawniają pierwotny zasięg kompleksu świątynnego.

Fundamenty Palazzo Barberini zawierają antyczne łuki, które niegdyś były częścią cyrku dołączonego do świątyni. Te elementy architektoniczne zostały wbudowane w strukturę renesansową, ukazując ciągłość między starożytnym a nowoczesnym Rzymem.