Dioscuri Temple, Świątynia rzymska w Neapolu, Włochy

Świątynia Dioskurów jest rzymskim sanktuarium w Neapolu z prostokątnym planem z kolumnami i kamiennymi kapitolami, które przetrwały ze starożytności. Struktura pokazuje klasyczne zasady projektowania, które Rzymianie stosowali w swoich budynkach świętych, z dekoracyjnymi elementami kamiennymi wciąż widocznymi w ruinach.

Świątynię zbudowano prawdopodobnie już przy zakładaniu Neapolis, na co wskazują fundamenty datowane na V wiek p.n.e., i poświęcono Kastorowi i Polluksowi. Odbudowano ją we wczesnym okresie cesarstwa, zapewne za Tyberiusza (14-37 n.e.), gdy kult stał się dynastyczny; prace sfinansowało dwóch cesarskich wyzwoleńców wschodniego pochodzenia. Między VIII a IX wiekiem wchłonął ją kościół San Paolo, zachowując jej fasadę, a trzęsienia ziemi z lat 1686-1688 zburzyły większość jej kolumn.

Kastor i Polluks byli tu czczeni jako opiekunowie żeglarzy i portów, co pasowało do portowego miasta Neapolis, gdzie stali obok Apollina i Demeter. Świątynia wychodziła na forum miejskie, plac później zwany Piazza San Gaetano, od wieków miejsce spotkań kupców odwiedzających Neapol.

Miejsce znajduje się obok Kościoła San Paolo Maggiore i najlepiej jest je odwiedzić jako część spaceru przez rzymskie Neapol. Pozostałości są dostępne z zewnątrz, chociaż niektóre części znajdują się pod lub są zintegrowane z przylegającym kościołem i są lepiej widoczne z wewnątrz.

Fasada miała osiem kolumn korynckich o wysokości 13 metrów; po trzęsieniu ziemi w 1688 roku stały jeszcze cztery, a dwie z nich później rozebrano. Dwie ocalałe kolumny flankują dziś główne wejście do San Paolo Maggiore. Po trzęsieniu ziemi odnaleziono fragmenty posągów Kastora i Polluksa.