Tomb of Hilarus Fuscus, Starożytny rzymski grobowiec przy Via Appia Antica w Ardeatino, Włochy

Grób Hilarusa Fuscusa to wykonany z czerwonej cegły pomnik nagrobny przy czwartym milowym kamieniu Via Appia Antica, na południowy wschód od Rzymu. Na fasadzie znajduje się prostokątna rama z jasnego kamienia z pięcioma rzeźbionymi popiersiami w rzędzie, a nad nią szeroki trójkątny fronton, którego środek uległ zniszczeniu. Popiersia są kopiami; oryginały są w Muzeum Narodowym Term Dioklecjana.

Architektura grobowca i fryzury przedstawionych kobiet datują go na około 30 r. p.n.e., na koniec okresu republikańskiego i początek cesarstwa. Luigi Canina odrestaurował monument w połowie XIX wieku. Inskrypcja z imionami osób ukazanych na fasadzie zniknęła między 1978 a 1998 rokiem.

Monument wykazuje rzeźby wyrażające status społeczny zmarłego, z oryginalnymi sztukami wystawianymi w Muzeum Narodowym Term Dioklecjana. Te dzieła sztuki ujawniają, jak Rzymianie cenili rzemiosło i osobistą reprezentację w swoich praktykach pogrzebowych.

Grób znajduje się przy czwartym kamieniu milowym Via Appia Antica, na południowy wschód od Rzymu, w dzielnicy Ardeatino. Starożytny bazaltowy bruk jest nierówny i nie ma tu żadnego schronienia, więc warto założyć mocne buty i latem zabrać wodę. Rzeźbione popiersia na fasadzie to współczesne kopie; oryginały przechowuje Muzeum Narodowe Term Dioklecjana.

Grób został wymieniony w powieści 'Rzym' Émile'a Zoli z 1896 roku, łącząc go z ważnym dziełem literackim tamtego okresu. Ten literacki odnośnik wiąże pomnik zarówno z dziedzictwem archeologicznym, jak i z historią kulturalną tamtej epoki.