School of the Holy, Muzeum religijne w Padwie, Włochy

Scuola del Santo, zwana też Scoletta, stoi na placu przed bazyliką św. Antoniego w Padwie, obok oratorium św. Jerzego. Składa się z dwóch pomieszczeń jedno nad drugim: kościoła na parterze, wzniesionego w latach 1427–1431, oraz sali priorale na piętrze, dodanej w 1504 roku. Niewielka budowla z 1736 roku według projektu Giovanniego Glorii łączy ją z oratorium i mieści schody na górną salę.

Budynek został założony w 15 wieku i był ściśle związany ze wzrastającą czcią dla Świętego Antoniego w mieście. W następnych stuleciach stał się siedzibą ważnego bractwa i został ozdobiony dziełami religijnymi, które pozostają widoczne do dziś.

Górna sala, Sala Priorale, była miejscem zebrań arcybractwa, a jej ściany zdobi cykl piętnastu fresków w pozłacanych drewnianych ramach. Trzy obrazy Tycjana z 1511 roku przedstawiają cuda Antoniego, w tym mówiące noworodko i zazdrosnego męża, gdzie podniesione ramię żony jest modelowane w reliefie, a nie malowane. Na półpiętrze schodów XV-wieczna tempera na desce ukazuje Antoniego piszącego.

Scuola stoi na placu przed bazyliką św. Antoniego, obok oratorium św. Jerzego; zbudowane w 1736 roku przez Giovanniego Glorię schody łączą kaplicę na parterze z Salą Priorale na piętrze. Do Sali Priorale wchodzi się tymi schodami, a jej freski rozdzielają złocone drewniane listwy. Z małego balkonu nad Piazza del Santo Pius VI w 1782, Pius VII w 1800 i Jan Paweł II w 1982 błogosławili tłum.

Na spoczniku klatki schodowej zbudowanej przez Giovanniego Glorię w 1736 roku wisi mocno zniszczona tempera na desce z XV wieku nieznanego autora, przedstawiająca św. Antoniego piszącego przy orzechowym biurku. Z loggii nad Piazza del Santo papieże błogosławili tłum: Pius VI w 1782, Pius VII w 1800 i Jan Paweł II w 1982, co upamiętniają dwie tablice.