San Salvatore Maggiore, Opactwo benedyktyńskie w Concerviano, Włochy

San Salvatore Maggiore to dawne opactwo benedyktyńskie na płaskowyżu Monte Letenano, w przysiółku Pratoianni gminy Concerviano, wzniesione na ruinach rzymskiej willi. Płyta Sesto Tadio, część ponownie użytego rzymskiego sarkofagu, służy jako niecka fontanny wewnątrz zespołu, a w murach zachowały się ślady konstrukcyjne willi. Opactwo stoi przy drodze, którą Niccolò Persichetti utożsamił z Via Caecilia.

Opactwo zostało założone w 735 roku i rozwinęło się w klasztor cesarski pod panowaniem Karola Wielkiego z dużym znaczeniem politycznym. Papież Paschaliusz I przyznał mu później relikwie Św. Hippolita, co podniosło jego duchową autorytet w całym regionie.

Tytuł opata San Salvatore Maggiore przetrwał kasatę opactwa w 1629 roku i w 1841 roku przeszedł na biskupa Poggio Mirteto; od 1925 roku nosi go biskup Rieti. Najbliższą miejscowością jest Vaccareccia w frazione Pratoianni, w gminie Concerviano.

Opactwo leży między dolinami rzek Salto i Turano i jest dostępne przez asfaltową drogę odpowiednią dla samochodów. Wizyta umożliwia łatwą eksplorację terenu i budynków, chociaż niektóre obszary mogą wymagać ostrożnej nawigacji w zależności od aktualnych warunków.

Archiwum opactwa zaginęło, a jego historię odtworzono z zapisów przechowywanych w sąsiednim opactwie Farfa. Rzymska płyta nagrobna, Lapide di Sesto Tadio, została wtórnie użyta jako niecka fontanny w obrębie zespołu; część badaczy wiąże to miejsce z willą senatora Tadio Nepote.