Saint Verdiana church, Kościół barokowy w Castelfiorentino, Włochy.

Kościół Świętej Verdiany to budowla barokowa, której fasadę zaprojektował Bernardo Fallani w 1771 roku, ozdobioną rzeźbami Ignazia Mierta i poprzedzoną portykiem z 1778 roku. Wnętrze bazylikowe o trzech nawach rozdzielonych filarami zaprojektował Giovan Battista Foggini, a sklepienie środkowe ozdobił freskami Alessandro Gherardini w 1708 roku. Dzwonnica pochodzi z 1805 roku.

Sanktuarium stoi na pustelni, w której święta Verdiana spędziła ostatnie lata życia, a obecny kościół wzniesiono na początku XVIII wieku. Giovan Battista Foggini zaprojektował trójnawowe wnętrze bazylikowe, w 1708 roku ozdobione freskami Alessandra Gherardiniego w sklepieniu środkowym, a w latach 1716-1718 freskami Mattea Bonechiego w kopule trybuny. Bernardo Fallani narysował barokową fasadę w 1771 roku, w 1810 roku dodano rzeźby Ignazia Mierta, a dzwonnica pochodzi z 1805 roku.

Sanktuarium powstało nad pustelnią, w której święta Verdiana spędziła ostatnie lata życia. Kopułki naw bocznych ozdobiono w 1716 roku freskami ze Scenami z życia świętej Verdiany autorstwa Agostina Veraciniego i innych malarzy, wśród nich Giuseppe Morianiego, który namalował Partenza di Santa Verdiana per un pellegrinaggio, zamówiony przez Sigismondo Fabbriniego.

Z nawy środkowej schodzi się do podziemnej celi, w której według tradycji święta Verdiana spędziła trzydzieści cztery lata w odosobnieniu. Ołtarze przechowują starsze obrazy, jak Wniebowzięta Dziewica między świętymi Antonim opatem i Verdianą Jacopa Chimentiego z 1600 roku, później poprawiony przez Alessandra Gherardiniego.

Tradycja lokalna opowiada o dwóch wężach, które żyły w celi Verdiany i pozostały z nią aż do jej śmierci. Ta historia jest przedstawiana w dziełach sztuki w całym sanktuarium i ożywia legendę świętej.