Parco Burcina Natural Reserve, Rezerwat przyrody w Bielli, Włochy

Rezerwat przyrody Parco Burcina zajmuje około 57 hektarów na wzgórzu Burcina między Pollone a Biellą, od 570 do 829 metrów nad poziomem morza. Jego zalesione zbocza, przez które przebiega granica obu gmin, obejmują łąki, polany i dolinę rododendronów o powierzchni około dwóch hektarów. W dolnej części znajduje się małe jezioro z fontannami, założone w 1848 roku.

Giovanni Piacenza kupił grunt na początku XIX wieku i przekształcił go zgodnie z zasadami angielskich ogrodów krajobrazowych. Ta transformacja ustanowiła go jako systematycznie zorganizowaną zbiórkę botaniczną.

Teren był celowo nasadzony rodzimymi gatunkami i egzotycznymi odmianami, takimi jak olbrzymie sekwoje, tworząc różnorodność botaniczną na całym terenie rezerwatu. Odwiedzający odkrywają różne strefy roślinności podczas spaceru, każda z własnym charakterem.

Park ma trzy wejścia dla pieszych: u podnóża, w połowie wysokości i na szczycie. Cały teren jest wyłączony z ruchu samochodowego; wjazd autem dozwolony jest tylko osobom z niepełnosprawnością i wyłącznie w czwartki. W 1950 r. ofiarowano nowe wejście w stronę Pollone, z mostkiem nad potokiem Vandorba według projektu Pietro Porcinai.

Dolina rododendronów zajmuje dwa z 57 hektarów parku i została założona przez Felicego Piacenzę, który poświęcił ponad pięćdziesiąt lat życia na powiększanie ogrodu zapoczątkowanego przez ojca Giovanniego. Szczyt kwitnienia przypada na maj i czerwiec, gdy zbocze nad budynkami zabarwia się na różowo i magenta.