Riserva naturale dell'Orrido di Foresto, Regionalny rezerwat przyrody w Val di Susa, Włochy

Riserva naturale dell'Orrido di Foresto obejmuje około 180 hektarów na południowym zboczu Val di Susa, między 450 a 950 m n.p.m., w gminach Bussoleno i Susa. Potok Rocciamelone wyżłobił w wapieniu wąwóz o pionowych ścianach tuż przed dnem doliny; wąwóz zamyka od wschodu skalny masyw Truc San Martino (872 m). Wokół rozciągają się wapienne urwiska i ubogie pastwiska na niskich wysokościach.

Okolica była odwiedzana już w prehistorii, o czym świadczą znaleziska w schroniskach skalnych powyżej wąwozu. Fragment marmurowego fryzu, być może z świątyni, oraz kilka inskrypcji pochodzą z okresu rzymskiego i zostały odkryte podczas wykopalisk starego kościoła w Foresto. W późniejszych epokach okolica słynęła z kamieniołomów marmuru, używanego przy budowie wielu gmachów w Turynie, oraz z win. W wąwozie wciąż widać budynki lazaretu, używanego do XVIII wieku do izolowania chorych zakaźnie, m.in. na cholerę.

Tutejsze kamieniołomy marmuru dostarczyły kamienia na wiele budynków w Turynie, a miejscowe wina były znane. W obrębie orrido wciąż widać zabudowania lazaretu używanego do XVIII wieku do izolowania chorych na cholerę.

Półstokowa ścieżka Sentiero degli orridi łączy rezerwat z Orrido di Chianocco. Trasa przez Orrido di Foresto ma charakter alpinistyczny i jest wyposażona w via ferratę.

Jałowiec kolczasty, Juniperus oxycedrus subsp. macrocarpa, dotarł do Foresto 5–7 tys. lat temu, gdy cieplejszy klimat wepchnął roślinność śródziemnomorską w Alpy; późniejsze ochłodzenie uwięziło go w tym suchym, rzadko przemarzającym zakątku. Kilkadziesiąt okazów skupia się w wapiennej niecce na północ od przysiółka Crotte.