Nostra Signora delle Grazie al Molo, Barokowe sanktuarium w dzielnicy Starego Portu, Genua, Włochy.

Nostra Signora delle Grazie al Molo to barokowy kościół odbudowany w XVII wieku na miejscu romańskiego kościoła z XII wieku, z którego zachowały się dzwonnica z biforiami i krypta. Krypta, utożsamiana z kaplicą świętych Nazariusza i Celsusa, znajduje się pod prezbiterium i jest udostępniona zwiedzającym od początku lat dziewięćdziesiątych.

Pierwszy udokumentowany kościół w tym miejscu pochodzi z XII wieku i był poświęcony świętym Nazariuszowi i Celsusowi. Pod koniec XV wieku rozbudował go proboszcz Domenico Vaccari, równocześnie biskup Noli i Ventimiglii, który jest w nim pochowany. Budynek został całkowicie przebudowany w XVII wieku w stylu barokowym, a wezwanie zmieniono na Nostra Signora delle Grazie. Był kościołem parafialnym do 1890 roku i doznał poważnych uszkodzeń fasady i sklepień podczas bombardowań w czasie II wojny światowej.

Wezwanie zmieniało się z czasem: kościół poświęcono najpierw świętym Nazariuszowi i Celsusowi, potem Madonnie pod tytułem Nostra Signora delle Grazie, pochodzącym od kaplicy we wnętrzu. Na placu stoi rzeźba Francesca Marii da Camporosso, zwanego Padre Santo, dzieło Guida Gallettiego z 1962 r.; ten kapucyn pochodził z Camporosso.

Odwiedzający mogą wejść do starej krypty pod kościołem i zbadać duży zbiornik wodny na przylegającym placu. Zaleca się solidne obuwie, ponieważ krypta ma nierówną podłogę i otaczające ją przejścia mogą być wąskie.

Krypta pod prezbiterium, udostępniona zwiedzającym dopiero na początku lat dziewięćdziesiątych, została przebadana przez nadzór archeologiczny w 2024 roku; w jej posadzce widać pozostałości rzymskiej Genui od czasów republikańskich po późną starożytność, a także późnośredniowieczny sarkofag z płyt łupkowych i wczesnonowożytny grób zbiorowy.