Diaccia Botrona Nature Reserve, Rezerwat przyrody w pobliżu Castiglione della Pescaia, Włochy.

Padule di Castiglione to rezerwat przyrody w pobliżu Castiglione della Pescaia z rozległymi obszarami terenów podmokłych, które stanowią siedlisko dla ptaków, ryb i roślin. Krajobraz obejmuje płytką wodę, trzcinowiska i brzegi, które razem tworzą złożony naturalny system.

Rezerwat chroni część dawnego jeziora Prile, rozległego zbiornika pokrywającego równinę Maremma, który został w dużej mierze osuszony przez prace kanalizacyjne rozpoczęte przez Habsburgów-Lotaryńczyków w XVIII wieku, gdy Piotr Leopold Toskański rozpoczął je w 1766 roku. Obszar uznano za teren wodno-błotny Ramsar 22 maja 1991 roku i utworzono rezerwat przyrody uchwałą nr 17 prowincji Grosseto z 27 lutego 1996 roku.

Nazwa łączy dwie części terenu podmokłego, Diaccia i Botrona. Na zachodnim skraju stoi Casa Rossa Ximenes, wzniesiona w XVIII wieku przez jezuickiego matematyka Leonardo Ximenesa na potrzeby prac osuszających; dziś mieści centrum dla zwiedzających i muzeum multimedialne o florze, faunie i historii bagna. Na Isola Clodia zachowały się średniowieczne ruiny opactwa San Pancrazio al Fango.

Rezerwat rozciąga się między rzeką Bruna a nadmorskim borem wzdłuż drogi Castiglione della Pescaia–Marina di Grosseto, na terenie gmin Grosseto i Castiglione della Pescaia. Centrum dla zwiedzających i muzeum multimedialne mieszczą się w Casa Rossa Ximenes, zbudowanej w XVIII wieku przez Leonarda Ximenesa na zachodnim skraju Diaccia Botrona. Przy Brunie zachował się słodkowodny moczár, pozostała część to laguna słonawa.

Rezerwat jest najważniejszym terenem podmokłym w Toskanii dla zimujących kaczek; gniazdują tu także czaple i błotniak stawowy. Nazwa pochodzi od dwóch części: obszarów Diaccia i Botrona.