Taro Bridge, Kamienny most w Ponte Taro, Włochy
Most na rzece Taro to budowla z cegły i kamienia o 20 łukach, która przenosi Via Emilia nad rzeką Taro między Parmą, Noceto i Fontevivo. Licząc 565,5 metra, w chwili otwarcia w 1821 roku był najdłuższym mostem w Europie. Filary mają otwory o średnicy 4 metrów dla odciążenia konstrukcji, a na końcach stoją cztery posągi rzek.
Księżna Maria Luisa wydała zlecenie na ten stały most w 1816 roku, a inżynierowie Antonio Cocconcelli i Giambattista Ferrari nadzorował jego ukończenie w 1821 roku. Projekt wynikał z potrzeby wzmocnienia połączeń między otaczającymi gminami.
Rzeźby Giuseppe Carry zdobią konstrukcję, reprezentując cztery rzeki regionu: Parmę, Taro, Enzę i Stirone. Te kamienne figury opowiadają historię wód, które kształtują krajobraz.
Konstrukcja biegnie wzdłuż Via Emilia Ovest i służy jako główny punkt przejścia dla pojazdów i pieszych. Ruch może być intensywny w godzinach szczytu, więc zaplanuj czas, jeśli planujesz przejść pieszo.
Struktura została zbudowana na fundamentach wcześniejszych konstrukcji mostów sięgających czasów rzymskich. Ta historyczna stratyfikacja pod nowoczesną murarką pokazuje, jak to miejsce przez wieki służyło jako punkt przejścia.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 92 893 współtwórców z całego świata.
