Porto di Giulianova, Port w Giulianovie, Włochy

Port Giulianova rozciąga się wzdłuż wybrzeża Adriatyku i jest zorganizowany w dwie główne sekcje molów, przy czym obszar północny obsługuje statki połowowe, a sekcja południowa przeznaczona jest dla łodzi rekreacyjnych. Obiekt dysponuje około 300 stanowiskami cumowania ze słodką wodą, przyłączami elektrycznymi i systemami bezpieczeństwa pożarowego.

Miejsce portowe przez 250 lat pozostawało zaniedbane aż do 1913 roku, gdy burmistrz Giuseppe De Bartolomei i poseł Roberto De Vito zbudowali pierwsze molo po południowej stronie; jego północny bliźniak powstał dziesięciolecia później, w odległości 130 metrów, przy głębokości 5 metrów. Pod koniec lat trzydziestych hurtowy rynek rybny, Casa del Pescatore i pierwsze kutry motorowe napędziły rozwój, a lokalne statki powyżej 30 ton zostały w czasie II wojny światowej skierowane do służby jako trałowce. Bombardowania uszkodziły port, a powojenna odbudowa połączyła oba mole nabrzeżem.

Hurtowy targ rybny otwarto pod koniec lat trzydziestych, wraz z pierwszą wystawą rybacką i Casa del Pescatore, domem rybaków. W latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych flota z Giulianovy należała do dziesięciu największych we Włoszech, wyławiając około 30 000 kwintali rocznie i dając około 2000 miejsc pracy bezpośrednio i pośrednio. Połowy to ryby białe, ryby błękitne i mięczaki.

Port jest dostępny przez cały rok dla odwiedzających i operatorów łodzi, ze jawnymi ścieżkami łączącymi strefy handlowe i rekreacyjne. Zalecane jest przestrzeganie przepisów portu i ostrożność podczas sztormowych warunków pogodowych.

System zarządzania portem ustanowiony w 1973 roku celowo oddziela operacje połowów komercyjnych od żeglugi rekreacyjnej poprzez fizycznie odrębne strefy. Taki układ pozwala obu grupom koegzystować bez zakłóceń przy jednoczesnej optymalizacji wspólnej przestrzeni.