Parco naturale di Rimigliano, Park przyrodniczy na wybrzeżu w San Vincenzo, Włochy.

Parco naturale di Rimigliano zajmuje około 120 hektarów, nie licząc plaży publicznej, wzdłuż prawie sześciu kilometrów toskańskiego wybrzeża w San Vincenzo. Jest gęsto zalesiony i osłonięty od wiatrów morskich ciągłym systemem wydm o średniej wysokości pięciu metrów, z pojedynczymi szczytami ponad dziesięć metrów. Wschodnią granicę wyznacza droga prowincjonalna „Della Principessa”.

Pierwszy akt ochrony parku pochodzi z maja 1973 r., gdy pięć gmin Val di Cornia wyznaczyło go jako urządzony park terytorialny. W 1997 r. San Vincenzo włączyło go do toskańskich ANPIL. Zakaz zabudowy z wczesnych lat siedemdziesiątych i prywatna własność Della Gherardesca zachowały wybrzeże nietknięte; gmina wykupiła później prawie cały teren z wyjątkiem Villa dei Cavalleggeri.

Park łączy ochronę przyrody z publiczną rekreacją, oferując ścieżki przez śródziemnomorską florę, gdzie zwiedzający mogą obserwować wiewiórki i dzikie króliki. Te spotkania z dziką fauną kształtują doświadczenie spaceru przez naturalne siedliska.

Dostęp jest dostępny przez wiele punktów wjazdu wzdłuż głównej drogi, z bezpłatnymi i płatnymi strefami parkingowymi w pobliżu wybrzeża. Sieć dobrze oznakowanych ścieżek pozwala odwiedzającym niezależnie eksplorować park.

Obecny obręb parku pochodzi z lat 1804-1805, gdy Napoleon kazał zbudować nadmorską drogę z San Vincenzo do Piombino dla swojej siostry Elizy Bonaparte, księżnej Piombino. Nazwana „della Principessa” droga oddzieliła zalesiony pas nadmorski Rimigliano od pól w głębi lądu i dużego jeziora Lago di Rimigliano.