Santa Maria, Kościół romański w Loppia di Sopra, Włochy

Santa Maria, pieve di Santa Maria Assunta w Loppii, to romański kościół o trzech nawach, z mocno wysuniętym transeptem i jedną półkolistą absydą częściowo przebudowaną w XII wieku. Dolną część fasady i absydę rytmują ślepe arkady, a po lewej stronie stoi XV-wieczna dzwonnica z trzema kondygnacjami biforiów.

Kościół jest poświadczony już w 764, a następnie w 845 roku, gdy znalazł się pod jurysdykcją rodu Rolandinghi, który miał przy nim swoją siedzibę zamkową. Hrabina Beatrycze z Canossy kazała go odbudować w formach romańskich i obecnych rozmiarach do 1058 roku, w którym konsekrował go biskup Anselmo I da Baggio; prace rozpoczęły się zapewne za jego poprzednika Giovanniego Da Besate. Po okresie opuszczenia został odrestaurowany w XVI wieku.

Kościół nosi wezwanie Santa Maria Assunta, Wniebowzięcia Maryi, i jest poświadczony jako pieve, kościół chrzcielny sprawujący jurysdykcję nad okolicznymi wspólnotami, już od 764 roku. W lewej nawie wiszą dwa obrazy Baccia Ciarpiego przeniesione z Duomo di San Cristoforo w Bardze: Decollazione del Battista z 1626 roku oraz Cristo crocifisso e santi.

Pieve stoi w Loppii, przysiółku Bargi, do którego prowadzą lokalne drogi wznoszące się z miasteczka; kościół leży na lewym brzegu potoku Loppia. Piętnastowieczna dzwonnica wznosi się po lewej stronie budynku i służy jako punkt orientacyjny przy podejściu. Wchodzi się przez fasadę i przechodzi przez trzy nawy rozdzielone filarami, a organy stoją na posadzce lewego transeptu.

Organy w lewym transepcie zbudował Domenico Pucci w latach 1843-1845, a w drugiej połowie XX wieku odrestaurowali je bracia Marin. Mają mechaniczną trakturę, 18 registrów na jednym manuałe i pedale, i stoją na posadzce przy ścianie tylnej.