Ducal Palace of Pesaro, pałac w Pesaro, Włochy

Palazzo Ducale to renesansowy budynek przy piazza del Popolo, rozpoczęty przez Alessandra Sforzę w połowie XV wieku na malatestiańskim rdzeniu i ukończony przez książąt Urbino. Fasada ma portyk o sześciu arkadach na rustykowanych filarach i pięć górnych okien zwieńczonych herbami, festonami i puttami. Prawa strona zachowuje gotycki łuk portyku i dwa górne okna bez zwieńczenia.

Obecny pałac zamówił w XV wieku Alessandro Sforza na miejscu, gdzie Malatestowie wznieśli pierwszą budowlę między 1285 a 1429 rokiem. Francesco Maria I Della Rovere zlecił renowacje Girolamo Gendze w latach 1523-1532, a jego syn Guidubaldo II kontynuował prace. Bartolomeo Genga dobudował skrzydło zaprojektowane przez Filippo Terziego wzdłuż via Barignani. W 1631 roku księstwo przeszło z rąk Della Rovere do Państwa Kościelnego, a pałac zamieszkali legaci papiescy.

W salach pałacu pracowali malarze tacy jak Federico Brandani, Taddeo Zuccari i Ludovico Carracci; w XIX wieku Romolo Liverani ozdobił pięć sal. W sali d’aspetto kominek Brandaniego przedstawia wyścig rydwanów wokół murów Roverów, a camerino da bagno zdobią polichromowane stiuki.

Pałac zajmuje bok piazza del Popolo i dziś mieści prefekturę; wejście prowadzi przez portyk o sześciu arkadach. Prawa, jedyna widoczna elewacja zachowuje gotycki łuk portyku, a na piętrze dwie duże okna bez zwieńczenia.

Prawa strona pałacu, jedyna widoczna, zachowuje gotycki łuk na końcu portyku, a na piętrze znajdują się dwa duże okna bez zwieńczeń z fasady. Kominek w sali audiencyjnej, dzieło Federica Brandaniego, przedstawia wyścigi rydwanów wokół murów Della Rovere.