Basilica of Our Lady, Bazylika mniejsza w San Sosti, Włochy

Sanktuarium-bazylika Madonna del Pettoruto wznosi się na wysokości 543 metrów w wąwozie rzeki Rosa, między górami Mula i Montea, nad San Sosti. Kremowa kamienna fasada ma wysoki środkowy człon z rozetą w okrągłym reliefie, trójkątny fronton i niską balustradę; niżej znajdują się trzy łukowe portale z ciemnymi drewnianymi drzwiami między kolumnami oraz dwa okrągłe okna w bocznych skrzydłach. Po prawej stoi kwadratowa dzwonnica z piramidalnym dachem i krzyżem, naprzeciw brukowanego placu.

Według legendy Nicola Mairo z Altomonte wyrzeźbił wizerunek Matki Bożej z Dzieciątkiem w skale tufowej, ukrywając się na górze, a w 1449 został oczyszczony z zarzutu zabójstwa. Na początku XVII wieku niemowa pasterz odnalazł rzeźbę i odzyskał mowę. Sanktuarium zbudowano z woli biskupa Felicego Greco, biskupa San Marco Argentano i Bisignano w latach 1824–1840, a Jan Paweł II podniósł je do godności bazyliki mniejszej w 1979 roku.

Bazylika jest celem pielgrzymek przez cały rok, a szczególnie w dniach od 1 do 8 września, gdy w dolinie w San Sosti odbywa się wielowiekowy jarmark ku czci Madonny. Wierni z Argentyny, Kanady i Stanów Zjednoczonych, potomkowie emigrantów z San Sosti, kultywują to samo nabożeństwo i te same obchody. W pierwszą niedzielę maja obchodzone jest święto „Cinta”, nawiązujące do wota sznura pokrytego woskiem, którym Madonna miała opasać okoliczne miejscowości, by chronić je przed kataklizmami.

Goście mogą odwiedzać bazylikę codziennie, aby modlić się i rozmyślać w przestrzeni sakralnej. Warto sprawdzić lokalne godziny otwarcia z wcześniejszym wyprzedzeniem, szczególnie gdy planujemy wizytę w okresie religijnych obchodów.

Sanktuarium jest bliźniaczo związane z Międzynarodowym Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej, jako jedyne sanktuarium maryjne na świecie. Wizerunek Madonny z Dzieciątkiem, wykuty przez Nicolę Mairo w skale tufowej podczas jego ukrywania się, odnalazł na początku XVII wieku głuchoniemy pastuszek szukający zaginionej owcy; Maryja przywróciła mu mowę, by mógł wskazać to miejsce.