Monastero dei Santi Gervasio e Protasio, Klasztor cysterski w San Giacomo di Veglia, Włochy.

Monastero dei Santi Gervasio e Protasio zajmuje dwie naprzeciwległe barchesse dawnej willi Calbo Crotta w San Giacomo di Veglia, kupione dzięki zapisowi testamentowemu w 1909 roku. Na wewnętrznych elewacjach łuki pełne przeplatają się z doryckimi półkolumnami pod szerokim belkowaniem; małe prostokątne okienka poddasza stają się owalne na krótkich bokach od strony ulicy. Ze względu na podobieństwo do „Barcon” w Vedelago budowle przypisuje się Giorgiowi Massariemu.

Baldovino, dziekan kapituły w Belluno, podarował 13 maja 1212 kościół świętych Gervazego i Protazego donnnie Acedze w zamian za funt kadzidła dla katedry na święto św. Marcina. W 1379 bulla papieża Urbana IV przekazała klasztor opactwu w Follinie. Pożar niemal go zniszczył w 1493, a edykty napoleońskie zlikwidowały go w latach 1810–1818. W 1909 ostatnie zakonnice przeniosły się do dwóch barchesse z arkadami w San Giacomo di Veglia.

Klasztor nosi imiona świętych Gerwazego i Protazego, którym była poświęcona świątynia w Belluno, gdy Baldwin, dziekan kapituły katedralnej, przekazał ją donnie Acedze 13 maja 1212 roku w zamian za funt kadzidła dla katedry na święto św. Marcina. Tradycja głosi, że pewnej nocy obaj święci ukazali się i zmusili do ucieczki dwóch młodzieńców, którzy chcieli napaść na zakonnice w dormitorium; dwa małe obrazy patronów wciąż znaczą to miejsce. Wspólnota nadal uczestniczy w życiu parafii.

Klasztor zajmuje dwie naprzeciwległe barchesse willi Calbo Crotta w San Giacomo di Veglia, frazione Vittorio Veneto. Wewnętrzne elewacje mają pełne łuki arkad między doryckimi półkolumnami pod szerokim belkowaniem. Ponieważ wspólnota jest czynna, wizyta wymaga dyskrecji; godziny i ceny nie są podawane.

13 maja 1212 dziekan kapituły w Belluno, Baldovino, przekazał kościół świętych Gervazego i Protazego donnie Acedze w zamian za funt kadzidła dla katedry na święto św. Marcina. Pierwszą poświadczoną ksienią jest donna Benedetta (1268–1272).