San Niccolò, Kompleks klasztorny i kościelny w Prato, Włochy.

San Niccolò to dominikański zespół klasztorny w Prato ze zdobionych marmurem ołtarzami, tabernakulum z renesansu i rozległymi freskami wewnętrznymi z XIV i XV wieku, które pokrywają ściany. Kompleks architektoniczny łączy kościół, kwatermistrzowskie pomieszczenia dla zakonnic i struktury pomocnicze w organicznym rozmieszczeniu przestrzennym.

Zespół kościoła i klasztoru dominikanek wzniesiono w latach 1323-1328 z zapisu kardynała Niccolò Albertiego, zwanego Niccolò da Prato, i kilkakrotnie rozbudowywano; kościół gruntownie przekształcono w XVII wieku i na nowo udekorowano około 1720 roku. W 1785 roku placówka stała się kolegium dla córek toskańskiej szlachty, stąd nazwa conservatorio.

Nazwa „conservatorio" pochodzi od założonej tu w 1785 roku instytucji dla córek toskańskiej szlachty, mającej „trzymać w serbanza", czyli strzec, młode szlachcianki. Nauka odbywała się w tym miejscu już od 1327 roku, a szkoła prowadzi dziś żłobek, szkołę podstawową, średnią i liceum. Od 2019 roku pomieszczenia klasztoru służą wystawom sztuki nowoczesnej i współczesnej.

To miejsce funkcjonuje teraz jako instytucja edukacyjna, oferująca wizyty w kościele i niektórych obszarach w określonych godzinach dla odwiedzających. Warto wcześniej sprawdzić warunki wizyty, ponieważ działalność szkoły ma pierwszeństwo przed ogólnym dostępem.

W ogrodzie znajduje się replika rzymskiej Scala Santa, świętych schodów, które pielgrzymi mogli wchodzić do modlitwy i kontemplacji bez podróżowania daleko od domu. Ta kopia pokazuje, jak klasztory przynosiły duchwne miejsca docelowe do swoich własnych wspólnot.