Heraion at the Mouth of the Sele, Stanowisko archeologiczne w Capaccio Paestum, Włochy

Heraion przy ujściu Sele to stanowisko archeologiczne w Capaccio Paestum, gdzie zachowały się tylko najniższe warstwy budowli sanktuarium, rozrzucone jako jasnoszare i beżowe bloki i płyty kamienne na trawiastym polu. Przed kamieniami biegnie niski płot z siatki, a po prawej stronie obszaru stoi mała skrzynkowa konstrukcja z niebieskoszarym panelem.

Stanowisko zostało założone około VI wieku p.n.e. jako religijne centrum czci bogini Hery. Świątynia przeszła kolejne renowacje i rozszerzenia, wskazując na jej znaczenie dla starożytnych społeczności regionu.

Kult Hery Argivskiej, opiekunki żeglugi i płodności, sprawowały dziewczęta na wydaniu, tkając peplos dla posągu kultowego, ofiarowywany co roku w procesji. Znaleziono tu marmurową Herę siedzącą na tronie z granatem w dłoni. Kult przetrwał w chrześcijańskiej formie jako Madonna del Granato, której pobliska kaplica powtarza motyw granatu. Około 70 metop z piaskowca znajduje się obecnie w muzeum w Paestum, nie na stanowisku.

Wykopalisko jest płaskie i leży za niskim ogrodzeniem z siatki, a przed nim biegnie polna ścieżka i stoją dwa szare pojemniki; kamienne bloki najlepiej oglądać ze ścieżki. Współczesne museo narrante wyświetla na miejscu rekonstrukcje sanktuarium. Wybrzeże jest dziś oddalone o około 2,3 km, a Sele o 1,5 km, więc otwarte pole daje w południe niewiele cienia.

Świątynia była umiejscowiona przy ujściu rzeki, co czyniło ją dostępną dla pielgrzymów przybywających drogą wodną i wzmacniało jej znaczenie duchowe. Ta lokalizacja łączyła społeczności wewnętrzne z trasami morskimi, tworząc unikalny punkt spotkania dla podróżników z różnych regionów.