Grotte di Sant'Angelo, Jaskinia wapienna w Cassano allo Ionio, Włochy.

Grotte di Sant'Angelo to jaskinia wapienną w pobliżu Cassano allo Ionio z komorami podziemnymi ozdobionymi stalaktytami, stalagmitami i złożami mineralnymi. System rozciąga się na wiele poziomów z naturalnymi formacjami skalnymi widocznymi wszędzie.

Jaskinie były stałą siedzibą społeczności rolniczych środkowego neolitu (V–IV tysiąclecie p.n.e.) do końca epoki brązu, a później odwiedzane w epoce metali. W 1951 roku speleolog Francesco Orofino jako pierwszy zbadał krasowe pustki u stóp wzniesienia Muraglione. Santo Tinè przeprowadził pierwsze wykopaliska stratygraficzne w latach 1962–1964, a w latach 1978–1982 badano jaskinię Pavolella, ujawniając jej funeralne przeznaczenie i rzadki przykład neolitycznej kremacji.

Jaskinie noszą imię Sant'Angelo, a kompleks obejmuje Grotta Pavolella, zwaną też Grotta degli Scheletri (Jaskinią Szkieletów): wykopaliska z lat 1978–1982 wykazały jej funkcję grzebalną, z rzadkim neolitycznym ciałopaleniem i malowaną ceramiką pasmową. Dolna i Górna Jaskinia Sant'Angelo mają po ponad kilometr długości.

Jaskinie leżą u stóp skalnego wzniesienia zwanego Muraglione, tuż przy zabudowie Cassano all'Ionio, więc dociera się do nich pieszo z miasteczka. Kompleks obejmuje Grotta Inferiore i Grotta Superiore di Sant'Angelo, każda o długości ponad kilometra korytarzy, oraz Grotta Pavolella. Podłoże tworzą gips, iły i piaski, a wnętrze jest nieoświetlone, więc potrzebna jest latarka i mocne obuwie.

Na południe od Casa del Drago rosną rzadkie rośliny bez światła, odżywiane wodą skapującą ze stalaktytów. Nie przekraczają 35 cm, prawie zawsze stykają się ze stalaktytem i mogą tworzyć skupiska ponad czterdziestu okazów; zjawisko to zgłoszono włoskiemu środowisku speleologicznemu.